انرژی در شهرسازی ( برون شهری و یا درون شهری )

انرژی در شهرسازی ( برون شهری و یا درون شهری )

هر کشوری دارای شبکه بندی برون شهری و درون شهری میباشد که این شبکه بندی با توجه به موقعیت مکانی و جغرافیایی طراحی ا جرا ء می گردد و مسئله استفاده و هدر رفتن انرژی نیز همانند سایر موارد در این مقوله وجود داشته و مشهود است .

در شبکه بندی خارج شهری با احداث تونل ها مسیر راه هاکوتاه می شوند ودر جاده ها پیچ ها و شیب مسیر ها می تواند صرفه جویی در مصرف انرژی را به همراه داشته باشد .

یکی از مواردصرفه جویی انرژی استفاده از وسائل نقلیه مناسب حمل کالا با وسیله مناسب جهت حمل و نقل کالا است که در این مورد صرفه جوئی سوخت انجام خواهد شد.

در شبکه درون شهری ضمن رعایت و در نظر گرفتن موارد فوق الاشاره مسئله مهم استفاده از پتانسیل در حمل و نقل عمومی با استفاده از انرژی کم است همانند استفاده از مترو و یا شبکه ناوگان اتوبوسرانی و …که می توان با اینگونه تمهیدات ضمن بهره وری بیشتر از انرژی خدمات بهتری ارائه نمود (Nasrollahi،  2009).

 

3-7-4- تحلیلی برمبحث 19 (استفاده بهینه از انرژی )

تا سه دهه قبل و نبود سیستم های منظم و نرم افزارها ی فنی و ساختمانها دارای سازه مطمئن و پایداری نبوند ولیکن با تدوین آیین نامه ها و ضوابط لازمه مبحث 2800 و اعمال در طرحها این امر میسر گردید در اوایل انتشار آیین نامه 2800 و بکارگیری این آیین نامه و اجرای ضوایط در طراحی برای معماران و مهندسان سازه مشکلاتی را بدلیل عدم شناخت از طرز عمل و نواع آن بوجود آورد .

اکنون با توجه به شناخت انواع بادبندها و یا سایر موارد در طرحها ی ارایه شده توسط معماران و مهندسان سازه کاملا مشهود است . معماران در هنگام طرا حی هر مجموعه ای ایستایی و سازه را در نظر میگیرند و بدان روال سازه محاسبه و اجرا می شود .

با توجه به مورد ذکر شده اگر شناخت ازانرژی ها ( انرژی حرارتی و نورانی ) در ساختمانها با توجه به دانش روز انجام گیرد و این دانش در اختیار معماران و شهرسازان گذارده شود و آموزش و استفاده از آن نیز داده شود مطمئنا” همانند مسئله سازه برای معماران قابل اعمال در طراحی های خود خواهد بود و طراح با توجه به اشراف باین مسئله ( کنترل ورعایت صرفه جوئی انرژی ) طرح مطلوب و اجرائی تحویل خواهد داد .

مبحث 19 ( صرفه جوئی انرژی ) باز دارنده نیست بلکه به طراحان استفاده صحیح از انرژی (که هدر رفتنی است ) را میدهد .

نور گذر ها میتوانند وسیع و بزرگ باشند ولیکن انتخاب نوع مصالح و شیشه های مصرفی میبایست دارای پارامترهای خاص باشند و یا در مورد جداره ها نیز با توجه به اشراف میتوان از مصالح نوین استفاده نمود (ترازنامه انرژی ایران،1385).

 

3-7-5- نتیجه گیری

استفاده از انرژی در زندگی امری لازم و اجتناب ناپذیر است همانگونه که در مصرف مواد غذایی با علم و دانش پزشکی زندگی می کنیم و انرژی بدنی را به نحوه دلخواه تنظیم می کنیم باید در مورد محیط زندگی خود اعم از ساختمانها و شهر ها الگوی استفاده بهینه از انرژی های طبیعی و فسیلی و یا نوین را سر لوحه قراردهیم .در گذشته عمر مفید ساختمانها بیش از دو دهه نبود در صورتی که با در نظر گرفتن سازهای پایدار عمر ساختمانها حدود یکصد سال برآورد شده است .

اکنون می توان با طراحی صحیح و دلنشین ضمن رعایت مسائل ایمنی مانوس بودن فضاها از نظر اسکان و حفظ انرژی در نظر گرفت .

در شبکه بندی مخصوصا” در خیابان کشی و جاده سازی مسئله استفاده بهینه از انرژی نیز مطرح است . بعنوان مثال در مناطق سرد و یخبندان استفاده از آفتاب بمنظور آب شدن یخ و برف زمستانی و تعدیل در شیب هلی خیابانها و جاده ها می تواند درمصرف موادسوختی موثر باشد.

برخی اوقات نباید به استفاده از شیب طبیعی زمین بسنده نموده بلکه باید جمیع جهات از جمله صرفه جوئی انرژی نیز مد نظر قرارداد .

شاید اعمال شیب ملایم در خیابان و یا جاده نسبت به اعمال شیب تند هزینه ای کمتری داشته باشد در صورتیکه اتلاف سوخت ناشی از استفاده از این شیب در دراز مدت می تواند چندین برابر صرفه جویی اقتصادی گردد و دیگر موارد که از ذکر آن خوداری می شود .

 

3-8- اقلیم

طراحی اقلیمی در پی ایجاد هارمونی با طبیعت پیرامون است. بنابراین مرحله اول شناخت اقلیم و مرحله دوم چگونگی بهره برداری از آن است. برای طراحی ساختمانی که موجبات آسایش آن را فراهم نموده و از نظر صرفه جویی در مصرف انرژی کارآمد باشد، شناخت اقلیم و عوامل تاثیر گذار بر آن از جمله ضروریات به شمار می رود. کلمه اقلیم که اولین بار توسط یونانیان با کلمه “کلیما” از آن یاد شده به تحولاتی که روی کره زمین در اثر تابش خورشید در رابطه با زاویه انحراف زمین پدید می آید می پردازد.

آب و هوا شناسی در آثار فیلسوفان یونان باستان با تعبیر های آب و هوای سه گانه گرم، معتدل و سرد دیده می شود. اولین کتاب در حدود چهار قرن پیش از میلاد مسیح به نام هواها، آب ها، مکان ها توسط هیپوکرات نوشته شد در قرن دوم بعد از میلاد بطلمیوس بر اساس تفاوت حرارت، سرزمین های شناخته شده را به هفت اقلیم تقسیم بندی کرد.

هواشناسی علمی از قرن هفده و هجده بر پایه جمع آوری دانسته ها درباره مناطق مختلف و جمع بندی و میانگین گیری شروع شد که جنبه توصیفی داشت و به دلیل کار با اعداد معرف واقعیت نبوده و به عملکردهای مشترک همه عناصر آب و هوایی توجه نمی شد.

اگر چه موضوع مطالعه آب و هواشناسی و هواشناسی، اتمسفر (هواسپهر) است، ولی هر کدام با نگرشی متفاوت آن را بررسی می کنند. هواشناسی، هوا را اقلیم شناسی، آب و هوا را شناسایی و تبیین  می کند. هواشناسی وضعیت جوی را به طور عام و برای یک لحظه بررسی می کند، اما، آب و هوا شناسی یا به عبارتی دیگر اقلیم شناسی تیپ هوای غالب یک مکان معین را در دوره طولانی مطالعه و تفاوت های آب و هوایی مکان ها را کشف می کند.

هدف هواشناسی شناخت مطلق و عام اتمسفر و تغییرات آن است، ولی در اقلیم شناسی سعی می شود با شناخت آب و هوای هر منطقه، تاثیرهای آب و هوایی آن بر روی فعالیت های انسانی مشخص شود. همچنین ابزار شناسایی و توجیه هواشناس، اصول و قوانین و مدل های فیزیکی و دینامیکی است، اما ابزار اقلیم شناس، علاوه بر اصول علم هواشناسی، اصول و مفاهیم جغرافیایی نیز هست(قیابکلو، 1393).

 

 3-8-1- عوامل اقلیمی  

طبق نظریات جیوونی در سال 1976 و کنیا در سال 1980، تنوع اقلیمی نتیجه پنج عامل مهم چون تابش آفتاب، دما، رطوبت هوا، میزان بارندگی و وزش باد است. عامل اصلی پدیده های فوق همان عامل اول یعنی تابش نور خورشید است(قیابکلو، 1393).

دانلود پایان نامه ارشد : بررسی معماری پایدار در زمینه های طراحی مسکونی

3-8-1-1- تابش خورشید

تقریبا هشت دقیقه طول می کشد تا تشعشع خورشید با سرعت سیصد هزار کیلومتر در ثانیه به محدوده کره زمین برسد و انرژی کره زمین را تامین کند. از تمام تابش خورشید، کره زمین تنها یک قسمت از دو میلیارد قسمت از کل انرژی خورشیدی را دریافت می کند.

واکنش های هسته ای که در قسمت مرکزی خورشید صورت می گیرد باعث تولید اشعه گاما می شود. تابش خورشید به صورت تشعشع الکترومغناطیس است که به صورت امواج انتقال می یابد. این امواج از نظر کیفیت و طبیعت مشابه هستند و فقط اندازه طول موجشان است که آنها را از یکدیگر متمایز می کند.

فاصله زمین تا خورشید، در موقعیت انقلاب تابستانی (نیم کره شمالی) ، حدود 5،000،000 کیلومتر دورتر از انقلاب زمستانی است اما چرا علی رغم آن که زمین در تابستان از خورشید دورتر است، هوا گرمتر است؟ در پاسخ به این سئوال باید گفت ، آن چه در کسب گرمای زمین حایز اهمیت است، زاویه تابش خورشید به سطح زمین است و دوری و نزدیکی از خورشید به علت فاصله کم دو کانون، تاثیر چندانی ندارد. هر چه پرتو خورشید به طور عمود یا نزدیک به عمود بتابد، مقدار انرژی دریافتی از خورشید بیشتر است.