دانلود پایان نامه : صلاحیت و تشکیلات دادگاه کیفری یک در قانون آ.د.ک سال 1392

قانون آئین دادرسی کیفری جدید در 570 ماده و 230 تبصره مصوب جلسه مورخ 4/12/1392 کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی طبق اصل هشتاد و پنجم قانون اساسی که با عنوان لایحه به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، پس از موافقت مجلس با اجرای آزمایشی آن به مدت سه سال در جلسه علنی مورخ 19/11/1390 و تائید شورای نگهبانی مورخ 26/12/1392، در تاریخ 3/2/1393 طی شماره 20135 در روزنامه رسمی کشور منتشر شده است و برابر ماده 569 آن، پس از شش ماه ار تاریخ انتشار در روزنامه رسمی کشور لازم الاجراء می شود.
قانون آئین دادرسی کیفری، از مهم ترین قوانین پایه ای و اساسی هر کشور بوده که بخش مهمی از نظم عمومی کیفری و عدالت کیفری از طریق این قانون اجرا می شود. مقررات نظام دادرسی و سازمان قضایی و آیین دادرسی کیفری در ایران، طی سه دهه گذشته،چندین بار دچار تغییرات و دگرگونی کلی شده است. تغییرات مزبور، علاوه برسازماندهی نظام دادرسی کیفری، خود موجب بروز بی نظمی و نابه هنجاری های متعددی در سیستم قضایی و وضعیت حقوق شهروندی شده است، آنگونه که همگان در زمان حذف قانون دادسراها و قانون احیاء دادسراها شاهد بوده اند. قانون جدید هم برای یک دوره سه ساله آزمایشی مقرر شده و قابلیت اجرا خواهد یافت و امکان تغییر درآن نیز ممتنع نخواهد بود.
قانون جدید   نکات مُثبت بسیاری درخصوص رعایت حقوق شهروندی، حقوق متهم،حق دفاع، وکیل مدافع،روند دادرسی، تضمیناتِ تحققِ دادرسی عادلانه و منصفانه است و اگر دچار تغییرات کلی و جدی نشود و با تدوین آئین نامه های اجرایی مقرر درآن، با استفاده از تجارب حرفه ای کارشناسان، قضات و وکلای دادگستری، می تواند در تضمین حقوق شهروندی و اساسی مردم می تواند، موثر و نقش آفرین گردد.

مطلب مشابه :  پایان نامه بررسی حقوقی جرم اعتیاد به مواد مخدر و روانگردان

این قانون، مشتمل بر هفت بخش در قالب ” کلیات، کشف جرم و تحقیقات مقدماتی، دادگاههای کیفری، رسیدگی و صدور رای، اعتراض به رای، اجرای احکام کیفری و اقدامات تامینی و تربیتی ، هزینه دادرسی و سایر مقررات” تنظیم و تدوین شده است.
این قانون از نوآوری های زیادی نسبت به قانون سابق برخوردار است که با توجه به موضوع مورد مطالعه به بیان مسائل مرتبط به موضوع پایان نامه می پردازیم.

5-2- اقسام دادگاه های کیفری و صلاحیت آنها

اماده 294 قانون آیین دادرسی کیفری، دادگاه های کیفری را به پنج قسم تقسیم کرده است که نسبت به قانون سابق تغییر داشته که این دادگاه ها عبارتند از :

1ـ دادگاه کیفری یک

2ـ دادگاه کیفری دو

3ـ دادگاه انقلاب

4ـ دادگاه اطفال و نوجوانان

5ـ دادگاه نظامی

5-2-1- صلاحیت دادگاه کیفری 1

دادگاه کیفری یک همان دادگاه کیفری استان در قانون سابق است که در قانون جدید تحت این عنوان قرار گرفته که علاوه بر جرایمی که در دادگاه کیفری استان مورد رسیدگی قرار می گرفت به جرایم با مجازات تعزیری درجه پنج به بالا و همچنین جنایت عمدی علیه تمامیت جسمانی که میزان دیه آنها ثلث دیه کامل مجنی علیه یا بیشتر باشد،رسیدگی می کند که یک تفاوت فاحش نسبت به سابق و آن اینست که دادگاه با سه قاضی تشکیل میشود وبه جرایم رسیدگی مینماید.

ماده 302 درخصوص صلاحیت دادگاه کیفری یک مقرر داشته است: «جرائم زیر در دادگاه کیفری یک رسیدگی می شود:

الف- جرائم موجب مجازات سلب حیات؛

ب- جرائم موجب حبس ابد؛

ج- جرائمی که مجازات قانونی آن قطع عضو است و جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی که میزان دیه آن ها ثلث دیه کامل مجنی علیه یا بیشتر باشد؛

مطلب مشابه :  تحقیق (پایان نامه) : پیش بینی اشتیاق شغلی با توجه به رهبری اصیل و سرمایه های روانشناختی

د- جرائم موجب مجازات تعزیری درجه چهار و بالاتر. (حبس بیش از 5 تا 10 سال)

هـ – جرائم سیاسی و مطبوعاتی

صلاحیت دادگاه کیفری یک در ماده 302 شامل جرایم موجب مجازات سلب حیات (اعدام – قصاص) که اعدام از باب تعزیری می تواند باشد، جرایم موجب مجازات حبس ابد، جرایم موجب مجازات قطع عضو اعم از حدی مانند سرقت یا قصاص و جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی برابر با ثلث دیه کامل و یا بیشتر از آن، جرایم موجب مجازات تعزیری درجه چهار (حبس بیش از 5 تا 10 سال) و یا بدتر (یعنی جرایم موجب مجازات درجه یک و دو و سه) حبس تا 5 سال در دادگاه کیفری دو می باشد و بیش از 5 سال در دادگاه کیفری یک می باشد.

متن کامل:

پایان نامه بررسی صلاحیت و تشکیلات دادگاه کیفری یک در قانون آ.د.ک مصوب سال 1392 و مقایسه آن با دادگاه کیفری استان

قانون گذار اصل را در رسیدگی در صلاحیت دادگاه کیفری دو برشمرده است که در ماده 31 بیان می دارد و دادگاه کیفری دو را صالح به رسیدگی تمام جرایم قرار داده است مگر به نص قانون در صلاحیت دادگاه دیگری باشد.

چارچوب صلاحیت ها در دادگاه کیفری یک شامل رسیدگی به جرایم دارای مجازات درجه پنج و شش و هفت و هشت، جرایم عمدی علیه تمامیت جسمانی که میزان دیه آنها از ثلث دیه کمتر باشد، کلیه جرایم غیر عمدی با هر میزان، موجب مجازات حد مگر موجب سلب حیات، حبس ابد و یا قطع عضو باشد، می شود.