پایان نامه – علل گرایش جوانان و نوجوانان کاشان به مواد مخدر

پیشگیری خاص

این دسته از تدابیر پیشگیری که به آنه پیشگیری از برهکاری ثانویه نیز می گویند. شامل روشها و تدابیر پیشگیری فردی از تکرار جرم است. این تدابیر شامل روشهایی است که کاملاً از پیشگیری جمعی متفاوت است و در قلمرو سیاست جنایی(بالینی) قرار می گیرد و هدف آن اصلاح و درمان مجرمین به منظور جلوگیری از تکرار جرم و بازپروری اجتماعی آنان است. در این نوع پیشگیری، ما با انواع روشها و تدابیر درمانی و آموزشی برای رسیدن به هدف های فوق مواجه هستیم.

در واقع در پیشگیری خاص، گروه هدف مجرمین بالفعل می باشند . پیشگیری خاص ، یعنی اقداماتی به منظور جلوگیری از تکرار جرم که در قالب بازپذیری اجتماعی مجرم صورت می گیرد. این نوع از پیشگیری بیش از اینکه مرتکب مدار باشد، مجرم مدار است.

به طور کلی در باب پیشگیری خاص، تلاش می شود تا از بازگشت مجدد معتادان جلوگیری شود. در واقع ، محور اصلی بحث در این نوع پیشگیری ، پیشگیری از بازگشت مجدد معتادان است. وقتی فرد معتاد، سم زدایی می شود و یا از بازپروری مرخص می گردد با عوامل گوناگونی مواجه می شود که او را یک وقفه معمولاً نه چندان طولانی به طرف استفاده نابجا از مواد مخدر سوق می دهند.

حال در این وضعیت، پیشگیری خاص باید ایفاء نقش کند و با اتخاذ تدابیر لازم از بازگشت مجدد وی به دامن اعتیاد جلوگیری نماید. به طور کلی همه انسانها حتی افرادی که مواد مخدر مصرف می کنند، اعتقاد دارند که اعتیاد یعنی نابودی زندگی و هیچ سرانجامی به جز مشکلات فردی، خانوادگی، زندان و مرگ فرا روی معتاد نیست.

بر این اساس، بسیاری از معتادان نیاز شدیدی به درمان و بازیابی سلامت جسمی و روانی و رهایی از چنگال شوم اعتیاد را در درون خود احساس می کنند. اما یکی از مشکلاتی که اغلب معتادان و حتی خانواده های آنان را از ادامه درمان دلسرد می کند بازگشت یا مصرف دوباره مواد مخدر است. فلذا همواره این سوال وجود داشته که برای پیشگیری از بازگشت مجدد معتاد چه باید کرد؟ در واقع، یکی از مصادیق پیشگیری خاص پاسخ به همین سوال مهم است.[1]

 

دانلود پایان نامه »

متن کامل پایان نامه رشته حقوق با عنوان : علل گرایش جوانان و نوجوانان شهرستان کاشان به مواد مخدر و راهکارهای مقابله با آن   با فرمت ورد

بند پنجم ـ پیشگیری کیفری و غیر کیفری

الف. پیشگیری کیفری و قضایی

این نوع پیشگیری که با به کار گیری ابزارهای حقوق کیفری اعمال می شود از طریق ارعاب ، ناتوان سازی و بازپروری به پیشگیری از ارتکاب جرم می پردازد. پیشگیری قضایی یا کیفری تداعی بخش گام های آغازین در تاریخ حقوق کیفری است که با استفاده از خصوصیات ارعابی و بازدارندگی مجازات در پی مقابله با جرم و پیشگیری در سطح فری و جمعی بوده است.

با توجه به بند پنج اصل 156 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که «اقدام مناسب برای پیشگیری از وقوع جرم و اصلاح مجرمان» را از وظایف قوه قظائیه قرار داده است، بند ب ماده یک لایحه پیشگیری از جرم را می توان به عنوان نمونه ای از این رویکرد ذکر نمود. به موجب این بند «پیشگیری قضایی عبارت است از تدابیر و اقدام های دستگاه قضایی در خصوص اصلاح مجرمان و استفاده مناسب از قرارهای تامین و ضمانت اجراها و جلب اعتماد عمومی نسبت به نهادهای عدالت کیفری». این نوع پیشگیری بعد از ارتکاب جرم صورت می گیرد و هدف آن جلوگیری از تکرار جرم در آینده است.[2]

  1. عبدالرضا عزیزی، همان، ص 424.
  2. محمود مهدی، همان منبع، ص 26