منابع و ماخذ پایان نامه زردآلو، دانهالهای، گرم)، بهبهان

معنیداری بیشتر از وزن خشک ریشه در دانهالهای بادم تلخ، زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان بود (به ترتیب ۱/۰، ۱/۰،و ۰۸/۰ گرم). کمترین وزن خشک ریشه در دانهالهای زردآلو بهبهان وجود داشت که به طور معنیداری کمتر از شاخص وزن خشک ریشه در سایر تیمارها بود.
نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر وزن خشک ریشه دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۴۳-۴- ب) نشان داد بیشترین وزن خشک ریشه مربوط به کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار بود (۱۲/۰ گرم) که به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک ریشه در تیمار بدون کلرید سدیم بود (۰۹/۰ درصد) ولی با وزن خشک ریشه در تیمار کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار (۱/۰ گرم) تفاوت معنیداری نداشت.
نتایج برهمکنش اثر تیمار قارچ میکوریزا و ژنوتیپهای بادام و زردآلو بر وزن خشک ریشه (جدول ۲۸-۴) نشان داد بیشترین وزن خشک ریشه مربوط به تیمار بادام شیرین با میکوریزا بود (۱۵/۰ گرم) که با این میزان در دانهالهای بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی (به ترتیب ۱۱/۰ و ۱۴/۰ گرم) و زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی (۱۴/۰ گرم) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک ریشه در سایر تیمارها بود. کمترین وزن خشک ریشه مربوط به دانهالهای زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی بود (۰۵/۰ گرم) که تفاوت معنیداری با وزن خشک ریشه در دانهال زردآلو تلخ بدون همزیستی میکوریزایی نداشت (۰۶/۰ گرم) ولی به طور معنیداری کمتر از وزن خشک ریشه در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثرهای ژنوتیپ و کلرید سدیم بر وزن خشک ریشه دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۲۹-۴) نشان داد بیشترین وزن خشک ریشه مربوط به تیمار بادام شیرین و کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار بود (۱۶/۰ گرم) که با میزان وزن خشک ریشه در تیمارهای بادام شیرین و بدون کلرید سدیم و تیمار ۱۵۰ میلیمولار کلرید سدیم (به ترتیب ۱۳/۰ و ۱۴/۰ گرم)، دانهالهای بادام تلخ بدون کلرید سدیم (۱۱/۰ گرم)، دانهالهای زردآلو تلخ و تیمار کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار (۱۱/۰ گرم) و دانهالهای زردآلو بهبهان و تیمار کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار (۱۳/۰ گرم) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک ریشه در سایر تیمارها بود. کمترین وزن خشک ریشه در دانهالهای زردآلو بهبهان و کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار بود (۰۷/۰ گرم) که به طور معنیداری کمتر از وزن خشک ریشه در سایر تیمارها بود.
۲-۲-۲-۴ وزن خشک برگ
نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر وزن خشک برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۴۴-۴- الف) نشان داد بیشترین وزن خشک برگ در دانهالهای بادام شیرین بود (۳۳/۰ گرم) که به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک برگ در دانهالهای بادام تلخ، زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان بود (به ترتیب ۲۲/۰، ۱۷/۰و ۱۷/۰ گرم). کمترین وزن خشک برگ نیز در دانهالهای زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان وجود داشت (۰۸/۰ گرم) که به طور معنیداری کمتر از وزن خشک برگ در سایر تیمارها بود.
نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر وزن خشک برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۴۴-۴- ب) نشان داد بیشترین وزن خشک برگ مربوط به کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار بود (۲۴/۰ گرم) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار وزن خشک برگ در تیمار شاهد (بدون کلرید سدیم) بود (۱۹/۰ گرم) ولی با وزن خشک برگ در تیمار کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار (۲۳/۰ گرم) تفاوت معنیداری نداشت.
نتایج برهمکنش قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر وزن خشک برگ (جدول ۲۸-۴) نشان داد بیشترین وزن خشک برگ در دانهالهای بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی بود (۳۶/۰ گرم) بود که با وزن خشک برگ در دانهالهای بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی (به ترتیب ۲۵/۰ و ۳۱/۰ گرم) و دانهالهای زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی (۲۶/۰ گرم) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک برگ در سایر تیمارها بود. کمترین وزن خشک برگ در دانهالهای زردآلو تلخ بدون همزیستی میکوریزایی بود (۰۸/۰ گرم) که با وزن خشک برگ در دانهالهای زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی تفاوت معنیداری نداشت (۱۲/۰ گرم) ولی به طور معنیداری کمتر از وزن خشک برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثرهای ژنوتیپ و کلرید سدیم بر وزن خشک برگ دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۲۹-۴) نشان داد بیشترین وزن خشک برگ مربوط به دانهالهای بادام شیرین بدون کلرید سدیم بود (۳۸/۰ گرم) که با میزان وزن خشک برگ در دانهالهای بادام شیرین و کلرید سدیم ۷۵ و ۱۵۰ میلیمولار (به ترتیب ۳۴/۰ و ۲۸/۰ گرم) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک برگ در سایر تیمارها بود. کمترین وزن خشک برگ در دانهالهای زردآلو بهبهان بدون کلرید سدیم وجود داشت (۰۷/۰ در گرم) که به طور معنیداری کمتر از وزن خشک برگ در سایر تیمارها بود.
۳-۲-۲-۴ وزن خشک گیاه
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر شاخص وزن خشک کل دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۴۶-۴- الف) نشان داد بیشترین وزن خشک گیاه مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۴۸/۰ گرم) که به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک گیاه در دانهالهای بادام تلخ، زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان بود (به ترتیب ۳۲/۰، ۲۷/۰و ۲۵/۰ گرم). کمترین شاخص وزن خشک کل دانهال نیز در دانهالهای زردآلو بهبهان بود که با این شاخص در دانهالهای زردآلو تلخ تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر وزن خشک گیاه دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۴۶-۴- ب) نشان داد بیشترین وزن خشک گیاه مربوط به تیمار کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار بود (۲۴/۰ گرم) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار وزن خشک گیاه در تیمار شاهد بود (۱۹/۰ گرم) ولی با وزن خشک گیاه در تیمار کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار تفاوت معنیداری نداشت (۲۳/۰ گرم).
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر وزن خشک گیاه (جدول ۲۸-۴) نشان داد بیشترین وزن خشک در دانهالهای بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی بود (۵۱/۰ گرم) که تفاوت معنیداری با شاخص در دانهالهای بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی (۴۵/۰ گرم) و زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی نداشت (۴۰/۰ گرم) ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص وزن خشک گیاه مربوط به دانهال زردآلو تلخ بدون همزیستی میکوریزایی بود (۱۴/۰ گرم) که با وزن خشک گیاه در دانهالهای زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی تفاوت معنیداری نداشت (۱۷/۰ گرم) ولی به طور معنیداری کمتر از این شاخص در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثرهای ژنوتیپ و کلرید سدیم بر وزن خشک گیاه دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۲۹-۴) نشان داد بیشترین وزن خشک گیاه مربوط به دانهالهای بادام شیرین بدون کلرید سدیم بود (۵۱/۰ گرم) که با میزان وزن خشک گیاه در دانهالهای بادام شیرین و کلرید سدیم ۷۵ و ۱۵۰ میلیمولار (به ترتیب ۵۰/۰ و ۴۲/۰ گرم) و دانهالهای زردآلو بهبهان و کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار تفاوت معنیداری نداشت (۳۷/۰ گرم) ولی به طور معنیداری بیشتر از وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود. کمترین وزن خشک گیاه در تیمار زردآلو بهبهان بدون کلرید سدیم وجود داشت (۱۰/۰ گرم) که به طور معنیداری کمتر از وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود.
۴-۲-۲-۴ شاخص وزن ریشه
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص وزن ریشه (جدول ۲۸-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن ریشه در دانهالهای بادام شیرین و یا بادام تلخ بدون همزیستی میکوریزایی و زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی بود (۱۱/۰ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن ریشه در دانهالهای زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزایی بود (۰۵/۰ درصد) ولی با شاخص وزن ریشه در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت. همچنین کمترین شاخص وزن ریشه مربوط به دانهالهای زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزایی بود (۰۵/۰ درصد) به طور معنیداری کمتر از این شاخص در سایر تیمارها بود.
۵-۲-۲-۴ شاخص وزن شاخساره
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا بر شاخص وزن شاخساره دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۴۷-۴-الف) نشان داد بیشترین وزن شاخساره مربوط به دانهالهای دارای همزیستی میکوریزایی بود (۰۰۷/۰ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از میزان این شاخص در دانهالهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (۰۰۵۷/۰ درصد).
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر شاخص وزن شاخساره دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۴۷-۴- ب) نشان داد بیشترین شاخص وزن شاخساره در دانهالهای زردآلو تلخ بود (۰۰۸/۰ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن شاخساره در دانهالهای بادام تلخ بود (۰۰۴/۰ درصد) ولی با شاخص وزن شاخساره در دانهالهای بادام شیرین و زردآلو بهبهان (به ترتیب ۰۰۶۷/۰، و ۰۰۶۲/۰ درصد) تفاوت معنیداری نداشت. کمترین شاخص وزن شاخساره نیز در دانهالهای بادام تلخ وجود داشت (۰۰۴/۰ درصد) که با این شاخص در دانهالهای زردآلو بهبهان تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از شاخص وزن شاخساره در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج برهمکنش قارچ میکوریزا و ژنوتیپهای بادام و زردآلو بر شاخص وزن شاخساره (جدول ۲۸-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن شاخساره مربوط به تیمار زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (۰۱/۰ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن شاخساره در سایر تیمارها بود. کمترین شاخص وزن شاخساره در دانهالهای زردآلو تلخ بدون همزیستی میکوریزایی و دانهالهای بادام تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (۰۰۴/۰ درصد) که به طور معنیداری کمتر از شاخص وزن شاخساره در دانهالهای زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود ولی با شاخص وزن شاخساره در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثرهای ژنوتیپ و کلرید سدیم بر شاخص وزن شاخساره دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۲۹-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن شاخساره مربوط به تیمار زردآلو تلخ و کلرید سدیم بود (۰۰۹/۰ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن شاخساره در تیمارهای بادام تلخ و کلرید سدیم صفر، ۷۵ و ۱۵۰ میلیمولار و تیمار زردآلو بهبهان بدون کلرید سدیم بود (به ترتیب ۰۰۴/۰، ۰۰۵/۰، ۰۰۵/۰، و ۰۰۴/۰ درصد) ولی با شاخص وزن شاخساره در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت. کمترین شاخص وزن شاخساره در تیمار بادام تلخ و زردآلو بهبهان بدون کلرید سدیم وجود داشت (۰۰۴/۰ درصد) که به طور معنیداری کمتر از شاخص وزن شاخساره در زردآلو تلخ و کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار بود (۹۰۰/۰ درصد)

دیدگاهتان را بنویسید