منابع و ماخذ پایان نامه معنی داری، تجزیه واریانس ، تجزیه واریانس

شاخص طول ریشه
شاخص ارتفاع شاخساره
n.s 003/0
n.s 002/0
ns 009/0
۱
میکوریزا
** ۰۹۸/۰
** ۵۷/۱
** ۰۶/۰
۴
ژنوتیپ
** ۰۹۸/۰
** ۵۷/۱
** ۰۶/۰
۴
میکوریزا × ژنوتیپ
۰۰۷/۰
۵۵/۰
۰۱/۰
۳۰
خطای آزمایش
۱۰/۸
۶۱/۱۳
۲۹/۱۰
_
ضریب تغییرات (درصد)
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال ۱% و * معنی‌دار در سطج احتمال ۵%
۱-۲-۱-۴ شاخص ارتفاع شاخساره
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر شاخص ارتفاع شاخساره دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۶-۴- الف) نشان داد بیشترین شاخص ارتفاع شاخساره مربوط به دانهال بادام تلخ (۱۲/۱ درصد) بود که با شاخص ارتفاع شاخساره در دانهالهای بادام شیرین و زردآلو زردآلو تلخ (به ترتیب ۰۶/۱، ۰۴/۱ درصد) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص ارتفاع شاخساره دانهالهای زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بود (به ترتیب ۸۸/۰، ۹۸/۰ درصد) بود. کمترین شاخص ارتفاع شاخساره مربوط به زردآلو بهبهان بود که با زردآلو هلندر تفاوت معنی داری نداشت ولی به طور معنی داری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
نتایج برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص ارتفاع شاخساره دانهال های بادام و زردآلو (جدول ۴-۴) نشان داد بیشترین شاخص ارتفاع شاخساره مربوط به تیمار بادام تلخ دارای همزیستی با میکوریزا (۲۴/۱ درصد) بود که تفاوت معنیداری با این شاخص در بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا (۱۱/۱ درصد) نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص ارتفاع شاخساره در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص ارتفاع شاخساره (۷۷/۰ درصد) مربوط به دانهال زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا بود که به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
۲-۲-۱-۴ شاخص طول ریشه
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر شاخص طول ریشه دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۶-۴- ب) نشان داد بیشترین شاخص طول ریشه مربوط به دانهالهای زردآلو تلخ بود (۳۸/۱ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص طول ریشه دانهال های بادام و زردآلو تلخ، بادام شیرین، زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بود (به ترتیب ۹۸/۰، ۸۹/۰، ۸۸/۰ و ۸۴/۰ درصد). کمترین شاخص طول ریشه مربوط به زردآلو هلندر بود (۸۴/۰ درصد) که به طور معنیداری کمتر از شاخص طول ریشه در دانهال زردآلو تلخ بود ولی با میزان این شاخص در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
بررسی نتایج برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص طول ریشه (جدول ۴-۴) نشان داد بیشترین شاخص طول ریشه مربوط به دانهال زردآلو تلخ دارای همزیستی با میکوریزا بود (۷۶/۱ درصد) به طور معنیداری بیشتر از شاخص طول ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص طول ریشه (۶۷/۰ درصد) مربوط به دانهال زردآلو هلندر دارای همزیستی با میکوریزا بود که با شاخص طول ریشه در دانهالهای بادام شیرین و زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا (به ترتیب ۷۷/۰ و ۷۶/۰ درصد) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
۳-۲-۱-۴ شاخص ارتفاع دانهال
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر شاخص ارتفاع کل دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۷-۴) نشان داد بیشترین شاخص ارتفاع کل مربوط به دانهال زردآلو تلخ بود (۱۵/۱ درصد) که با شاخص ارتفاع کل در دانهالهای بادام و زردآلو تلخ (۰۸/۱ درصد) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص ارتفاع کل در دانهالهای بادم شیرین، زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بود (به ترتیب ۱، ۸۸/۰و ۹۸/۰ درصد). کمترین شاخص ارتفاع کل دانهال مربوط به زردآلو بهبهان بود (۸۸/۰ درصد) که تفاوت با شاخص ارتفاع کل در زردآلو هلندر ۹۲/ درصد) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص ارتفاع کل (جدول ۴-۴) نشان داد بیشترین شاخص ارتفاع کل مربوط به تیمار زردآلو تلخ دارای همزیستی با میکوریزا بود (۳۱/۱ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص ارتفاع کل در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص ارتفاع کل مربوط به دانهال زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا (۷۶/۰ درصد) بود که با این شاخص در زردآلو هلندر دارای همزیستی با میکوریزا (۸۴/۰ درصد) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از شاخص ارتفاع ریشه در سایر تیمارها بود.
نمودار ۶-۴ اثر ژنوتیپ بر شاخص ارتفاع شاخساره (الف) و شاخص طول ریشه (ب) دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۷-۴- اثر ژنوتیپ بر شاخص ارتفاع دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
جدول ۴-۴ برهمکنش اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخصهای رویشی دانهالهای بادام و زردآلو (درصد)
تغییرات ارتفاع دانهال نسبت به شاهد
تغییرات طول ریشه نسبت به شاهد
تغییرات ارتفاع شاخساره نسبت به شاهد
ژنوتیپ
قارچ میکوریزا
۰۰/۱ c
۰۰/۱ b
۰۰/۱ b
بادام تلخ
شاهد
(بدون میکوریزا)
۰۰/۱ c
۰۰/۱ b
۰۰/۱ b
بادام شیرین
۰۰/۱ c
۰۰/۱ b
۰۰/۱ b
زردآلو تلخ
۰۰/۱ c
۰۰/۱ b
۰۰/۱ b
زردآلو بهبهان
۰۰/۱ c
۰۰/۱ b
۰۰/۱ b
زردآلو هلندر
۱۶/۱ b
۹۶/۰ bc
۲۴/۱ a
بادام تلخ
همزیستی میکوریزا
۰۱/۱ c
۷۷/۰ bcd
۱۱/۱ ab
بادام شیرین
۳۱/۱ a
۷۶/۱ a
۰۸/۱ b
زردآلو تلخ
۷۶/۰ d
۷۶/۰ cd
۷۷/۰ c
زردآلو بهبهان
۸۴/۰ d
۶۷/۰ d
۹۵/۰ b
زردآلو هلندر
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
۳-۱-۴ شاخص وزن خشک
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر برهمکنش قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخصهای وزن خشک دانهال های بادام و زردآلو (جدول ۵-۴) نشان داد اثر میکوریزا بر شاخص وزن خشک برگ، شاخص وزن خشک دانهال و شاخص وزن شاخساره در سطح احتمال پنج درصد و بر شاخص وزن ریشه در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. اثر میکوریزا بر شاخص وزن خشک ریشه معنیدار نبود. اثر ژنوتیپ بر شاخصهای وزن خشک ریشه، وزن خشک دانهال و شاخص وزن ریشه در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود ولی بر وزن خشک برگ و وزن شاخساره معنیدار نبود. همچنین برهمکنش اثر قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخصهای وزن خشک ریشه و شاخص وزن ریشه در سطح احتمال یک درصد و بر وزن خشک برگ و شاخص وزن خشک دانهال در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود ولی بر شاخص وزن شاخساره معنیدار نبود.
جدول ۵-۴ تجزیه واریانس اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخصهای رویشی دانهال های بادام و زردآلو
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات
شاخص وزن خشک برگ
شاخص وزن خشک ریشه
شاخص وزن خشک دانهال
شاخص وزن ریشه
شاخص وزن شاخساره
میکوریزا
۱
* ۰۸/۰
ns 007/0
* ۰۲/۰
** ۱۱/۹
* ۲۲/۷
ژنوتیپ
۴
ns 39/0
** ۱۳/۰
** ۷۷/۹
** ۹۷/۳
ns 07/1
میکوریزا × ژنوتیپ
۴
* ۰۶/۰
** ۰۳/۰
* ۸۹/۰
** ۹۷/۳
ns 07/1
خطای آزمایش
۳۰
۰۲/۰
۰۱/۰
۳۶/۰
۸۹/۰
۰۹/۱
ضریب تغییرات (درصد)
_
۴۹/۴۷
۲۴/۵۰
۳۷/۴۰
۹۴/۶۳
۳۱/۷۳
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال ۱% و * معنی‌دار در سطج احتمال ۵%
۱-۳-۱-۴ شاخص وزن خشک ریشه
نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر شاخص وزن خشک ریشه دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۸-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن خشک ریشه مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۳۶/۰ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن خشک ریشه در سایر ژنوتیپها بود (به ترتیب ۲۱/۰، ۰۹/۰، ۰۸/۰و ۰۵/۰ درصد). کمترین شاخص وزن خشک ریشه نیز در زردآلو هلندر (۰۵/۰ درصد) وجود داشت که با این شاخص در زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از شاخص وزن خشک ریشه در سایر تیمارها بود.
نتایج مقایسه میانگین برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص وزن خشک ریشه (جدول ۶-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن خشک ریشه مربوط به تیمار بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا بود (۴۲/۰ درصد) که تفاوت معنیداری با مقدار این شاخص در تیمار بادام تلخ بدون همزیستی میکوریزا نداشت (۳۲/۰ درصد) ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن خشک ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص وزن خشک ریشه مربوط به دانهال زردآلو هلندر دارای همزیستی با میکوریزا بود (۰۶/۰درصد) که به طور معنیداری کمتر از شاخص وزن خشک ریشه در بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزا و بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا بود (به ترتیب ۳۲/۰، ۲۹/۰ و ۴۲/۰ درصد) ولی تفاوت معنیداری با میزان این شاخص در سایر تیمارها نداشت.
۲-۳-۱-۴ شاخص وزن خشک برگ
نتایج مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر شاخص وزن خشک برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۹-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن خشک برگ مربوط به دانهالهای دارای همزیستی با میکوریزا بود (۸۹/۱ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در دانهالهای بدون همزیستی میکوریزا بود (یک درصد).
نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص وزن خشک برگ (جدول ۶-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن خشک برگ مربوط به تیمار بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا بود (۱/۳ درصد) که تفاوت معنیداری با مقدار این شاخص در تیمارهای زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا نداشت (به ترتیب ۷۹/۱ و ۱۵/۲ درصد) ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن خشک برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص وزن خشک برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۹۶/۰ درصد) که به طور معنیداری کمتر از این شاخص در تیمار بادام تلخ دارای همزیستی با میکوریزا بود ولی با شاخص وزن خشک برگ در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۳-۳-۱-۴ شاخص وزن خشک دانهال
نتایج مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر شاخص وزن خشک کل دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱۰-۴-الف) نشان داد بیشترین شاخص وزن خشک کل مربوط به دانهالهای بدون همزیستی میکوریزا بود (۷/۱ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در دانهالهای دارای همزیستی با میکوریزا بود (۲۶/۱ درصد).
نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر شاخص وزن خشک کل دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱-۴- ب) نشان داد بیشترین شاخص وزن خشک کل مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۹۴/۲ درصد) که تفاوت

دیدگاهتان را بنویسید