منابع و ماخذ پایان نامه معنی داری، تجزیه واریانس ، تجزیه واریانس

معنیداری با مقدار این شاخص در دانهال بادام تلخ نداشت (۳۷/۲ درصد) ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن خشک کل در دانهالهای سایر تیمارها بود. کمترین شاخص وزن خشک کل دانهال نیز در زردآلو هلندر وجود داشت (۵۳/۰ درصد) که با این شاخص در زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان (به ترتیب ۶۲/۰/۰و ۹۳/۰ درصد) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از شاخص وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود.
نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص وزن خشک دانهالها (جدول ۶-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن خشک دانهال مربوط به تیمار بادام تلخ بدون همزیستی با میکوریزا بود (۱۸/۳ درصد) که تفاوت معنیداری با مقدار این شاخص در تیمارهای بادام شیرین بدون همزیستی با میکوریزا (۹۱/۲ درصد) و بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا نداشت (۹۷/۲ درصد) ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن خشک دانهال در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص وزن خشک دانهال مربوط به دانهال زردآلو هلندر بود (۵۰/۰ درصد) که به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در تیمارهای بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزا و بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا بود ولی با شاخص وزن خشک گیاه در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۴-۳-۱-۴ شاخص وزن ریشه
بررسی مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا بر شاخص وزن دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۱-۴- الف). نشان داد بیشترین مقدار این شاخص در دانهال های بادام و زردآلو دارای همزیستی با میکوریزا (۹۵/۱) وجود داشت که به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن ریشه در دانهالهای بدون همزیستی با میکوریزا بود (یک درصد).
در بررسی مقایسه میانگین شاخص وزن ریشه در بین ژنوتیپهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۱-۴- ب) نشان داد بیشترین مقدار این شاخص در دانهال بادام تلخ وجود داشت (۶۴/۲ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن ریشه در سایر دانهالها بود. کمترین شاخص وزن ریشه نیز مربوط به دانهال زردآلو تلخ بود (۸۸/۰ درصد) که با به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در بادام تلخ بود ولی با شاخص وزن ریشه در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
نتایج برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخص وزن ریشه در دانهالهای بادام وزردآلو (جدول ۶-۴) نشان داد بیشترین شاخص وزن ریشه مربوط به تیمار بادام تلخ بدون همزیستی با میکوریزا (۲۷/۴ درصد) بود که ولی به طور معنیداری بیشتر از شاخص وزن ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین شاخص وزن ریشه مربوط به دانهال زردآلو تلخ بود (۷۷/۰ درصد) که به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در تیمار بادام تلخ دارای همزیستی با میکوریزا بود ولی با شاخص وزن ریشه در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۵-۳-۱-۴ شاخص وزن شاخساره
بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر شاخص وزن شاخساره دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۲-۴) نشان داد دانهالهای دارای همزیستی با میکوریزا به طور معنیداری شاخص وزن شاخساره بیشتری (۸۵/۱ درصد) نسبت به دانهالهای بدون همزیستی با میکوریزا داشتند (یک درصد).
نمودار ۸-۴ اثر ژنوتیپ بر شاخص وزن خشک ریشه و نمودار ۹-۴ اثر میکوریزا بر شاخص وزن خشک برگ
دانهالهای بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۰-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر شاخص وزن خشک دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۱-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر شاخص وزن ریشه دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۲-۴ اثر میکوریزا بر شاخص وزن شاخساره دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
جدول ۶-۴ برهمکنش اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر شاخصهای رویشی دانهالهای بادام و زردآلو(درصد)
میانگین مربعات
ژنوتیپ
میکوریزا
شاخص وزن ریشه
وزن خشک دانهال
وزن خشک ریشه
وزن خشک برگ
۰۰/۱ b
۱۸/۳ a
۳۲/۰ ab
۰۰/۱ b
بادام تلخ
۰۰/۱ b
۹۱/۲ a
۲۹/۰ b
۰۰/۱ b
بادام شیرین
شاهد (بدون میکوریزا)
۰۰/۱ b
۷۸/۰ bc
۰۹/۰ c
۰۰/۱ b
زردآلو تلخ
۰۰/۱ b
۰۸/۱ bc
۰۸/۰ c
۰۰/۱ b
زردآلو بهبهان
۰۰/۱ b
۵۷/۰ c
۰۵/۰ c
۰۰/۱ b
زردآلو هلندر
۲۷/۴ a
۵۷/۱ b
۰۹/۰ c
۱/۳ a
بادام تلخ
همزیستی میکوریزا
۰۲/۱ b
۹۷/۲ a
۴۲/۰ a
۹۶/۰ b
بادام شیرین
۷۷/۰ b
۴۵/۰ c
۰۸/۰ c
۷۹/۱ ab
زردآلو تلخ
۲۳/۲ b
۷۷/۰ bc
۰۷/۰ c
۱۵/۲ ab
زردآلو بهبهان
۴۸/۱ b
۵۰/۰ c
۰۶/۰ c
۴۷/۱ b
زردآلو هلندر
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
۴-۱-۴ محتوی کلروفیل و کارتنوئید برگ
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپهای بادام و زردآلو بر محتوای کلروفیل و کارتنوئیدهای برگ (جدول ۷-۴) نشان داد اثر میکوریزا بر شاخص سبزینگی برگ و کارتنوئیدها در سطح احتمال پنج درصد معنی‌دار بود. اثر میکوریزا بر میزان کلروفیل a، b و کلروفیل کل معنیدار نبود. همچنین اثر ژنوتیپ بر شاخص سبزینگی برگ، محتوای کلروفیل a و b و کلروفیل کل در سطح احتمال یک درصد و بر میزان کارتنوئید برگ در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود. برهمکنش اثر میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان کارتنوئیدهای برگ در سطح احتمال ۵ درصد معنی‌دار بود ولی بر میزان سبزینگی، کلروفیل a، b و کلروفیل کل معنیدار نبود.
جدول ۷-۴ تجزیه واریانس برهمکنش اثر میکوریزا و ژنوتیپ بر محتوای کلروفیل و کل کارتنوئیدهای برگ دانهال های بادام و زردآلو
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات
سبزینگی
کلروفیل a
کلروفیل b
کلروفیل کل
کارتنوئید
میکوریزا
۱
* ۴۶/۱۵
n.s 04/37
ns 019/0
ns 73/38
* ۳۹/۳
ژنوتیپ
۴
** ۱۸/۲۳۴
** ۴۲/۱۹۵
** ۴۳/۰
** ۷۹/۲۱۳
* ۱۰/۳
میکوریزا × ژنوتیپ
۴
n.s 12/5
ns 51/17
ns 05/0
ns 43/19
* ۸۱/۲
خطای آزمایش
۳۰
۵۵/۳
۴۳/۱۷
۰۴/۰
۱۰/۱۹
۱۷/۱
ضریب تغییرات (درصد)
_
۶۹/۱۶
۸۷/۲۳
۶۶/۳۱
۰۸/۲۴
۳۴/۲۲
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال ۱% و * معنی‌دار در سطج احتمال ۵%
۱-۴-۱-۴ سبزینگی
نتایج مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر شاخص سبزینگی برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۳-۴-الف) نشان داد بیشترین سبزینگی برگ مربوط به دانهالهای بدون همزیستی با میکوریزا بود (۹۱/۱۱ واحد SPAD) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در دانهالهای دارای همزیستی میکوریزا بود (۶۴/۱۰ واحدSPAD ).
نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر سبزینگی برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۳-۴- ب) نشان داد بیشترین سبزینگی برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۳/۲۰ واحدSPAD ) که به طور معنیداری بیشتر از سبزینگی برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین سبزینگی برگ دانهال نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (۳/۷ واحد SPAD) که با میزان سبزینگی برگ در دانهالهای زردآلو تلخ و زردآلو هلندر ( به ترتیب ۸۴/۸ و ۷/۷ واحدSPAD ) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
نتایج مقایسه میانگین برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر سبزینگی برگ (جدول ۶-۴) نشان داد بیشترین سبزینگی برگ دانهال مربوط به تیمار بادام شیرین بدون همزیستی با میکوریزا بود (۳۵/۲۱ SPAD) که تفاوت معنیداری با مقدار سبزینگی در بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا نداشت (۲۵/۱۹ SPAD) ولی به طور معنیداری بیشتر از سبزینگی برگ دانهال در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین سبزینگی برگ مربوط به دانهال زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا (۷۵/۶ SPAD) بود که به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در تیمارهای بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی با میکوریزا و بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا بود (به ترتیب ۹۸/۱۳، ۳۵/۲۱ و ۲۵/ ۱۹SPAD) ولی با این شاخص در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۲-۴-۱-۴ کلروفیل a
نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان کلروفیل a برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۴-۴) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۴/۲۳ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با میزان کلروفیل a برگ در دانهال بادام تلخ نداشت (۵/۲۱ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل a برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلروفیل a برگ دانهال نیز در زردآلو هلندر وجود داشت(۳/۱۲ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با کلروفیل a در برگ دانهال زردآلو بهبهان نداشت (۱۳ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این کلروفیل در سایر ژنوتیپها بود.
نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر کلروفیل a برگ (جدول ۸-۴) نشان داد بیشترین کلروفیل a مربوط به تیمار بادام شیرین بدون همزیستی با میکوریزا بود (۸۸/۲۳ میلیگرم در گرم وزن تر) که با مقدار کلروفیل a در بادام تلخ بدون همزیستی با میکوریزا و بادام شیرین دارای همزیست با میکوریزا (به ترتیب ۲۴/۲۲ و ۹۷/۲۲ میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل a برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین کلروفیل a برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر دارای همزیستی با میکوریزا بود (۲۷/۹ میلیگرم در گرم وزن تر) که با مقدار کلروفیل a در زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بدون همزیستی با میکوریزا و زردالو تلخ و زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا (به ترتیب ۰۲/۱۲، ۳۷/۱۵، ۷۶/۱۵ و ۹۹/۱۳ میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از کلروفیل a برگ در سایر تیمارها بود.
۳-۴-۱-۴ کلروفیل b
بررسی مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان کلروفیل b برگ دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱۴-۴) نشان داد بیشترین کلروفیل b برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۸۹/۰ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با میزان کلروفیل b برگ در دانهال بادام تلخ نداشت (۸۶/۰ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل b برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلروفیل b برگ نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (۴/۰ میلیگرم در

دیدگاهتان را بنویسید