منابع و ماخذ پایان نامه معنی داری، تجزیه واریانس ، تجزیه واریانس

و کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار بود (۹۴/۶۹۴ درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود. کمترین شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در تیمار بادام شیرین با کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار وجود داشت (۸۸/۸۲ درصد) که به طور معنیداری کمتر از شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در دانهالهای زردآلو بهبهان و کلرید سدیم ۷۵ و ۱۵۰ میلیمولار (به ترتیب ۹۴/۶۹۴ و ۷۱/۲۳۷ درصد) و دانهالهای زردآلو تلخ و کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار بود (۵۶/۱۸۰ درصد) ولی با شاخص تحمل به تنش گیاه در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
نمودار ۴۷-۴- اثر ژنوتیپ (الف) و کلرید سدیم (ب) بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک ریشه دانهال‌های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۴۸-۴- اثر میکوریزا (الف) و کلرید سدیم (ب) بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک برگ دانهال‌های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۴۹-۴- اثر میکوریزا (الف) و کلرید سدیم (ب) بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک برگ دانهال‌های بادام و زردآلو
*در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
جدول ۳۱-۴ برهمکنش اثر ژنوتیپ و کلرید سدیم بر شاخصهای تحمل به تنش در دانهالهای بادام و زردآلو
شاخص تحمل به تنش گیاه (درصد)
شاخص تحمل به تنش برگ
(درصد)
شاخص تحمل به تنش ریشه (درصد)
کلرید سدیم (میلی مولار)
ژنوتیپ
۰۰/۱۰۰cd
۰۰/۱۰۰bc
۰۰/۱۰۰bc
۰
بادام تلخ
۴۹/۹۵ d
۰۳/۱۰۱ bc
۹۱/۸۷c
۷۵
۹۴/۹۵ d
۶۲/۹۷ bc
۶۲/۹۴ bc
۱۵۰
۰۰/۱۰۰ cd
۰۰/۱۰۰ bc
۰۰/۱۰۰bc
۰
بادام شیرین
۲۹/۱۰۲ cd
۰۴/۹۱ bc
۶۲/۱۳۶ bc
۷۵
۸۸/۸۲ d
۶۲/۷۴ c
۷۳/۱۱۰ bc
۱۵۰
۰۰/۱۰۰ cd
۰۰/۱۰۰bc
۰۰/۱۰۰ bc
۰
زردآلو تلخ
۱۸/۱۳۹ cd
۹۱/۱۵۹ ab
۷۷/۱۲۸ bc
۷۵
۵۶/۱۸۰ bc
۵۱/۲۱۱a
۲۵/۱۵۴ bc
۱۵۰
۰۰/۱۰۰ cd
۰۰/۱۰۰ bc
۰۰/۱۰۰bc
۰
زردآلو بهبهان
۹۴/۶۹۴ a
۸۱/۲۲۹ a
۱۹/۳۴۴ a
۷۵
۷۱/۲۳۷ b
۲۸/۱۸۲ a
۲۷/۱۶۰ b
۱۵۰
*در هر شاخصی میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
۴-۲-۴ محتوی کلروفیل و کل کارتنوئیدهای برگ
نتایج تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا، ژنوتیپهای بادام و زردآلو و کلرید سدیم بر محتوی کلروفیل و کارتنوئید در برگ دانهالها (جدول ۳۶-۴) نشان داد اثر میکوریزا بر کلروفیل a و کلروفیل کل در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود ولی بر میزان سبزینگی، کلروفیل b و کل کارتنوئیدها در برگ معنیدار نبود. اثر ژنوتیپ بر سبزینگی، کلروفیل a و b، کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. اثر کلرید سدیم بر کلروفیل a، کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود ولی بر میزان سبزینگی و کلروفیل b معنیدار نبود. اثر متقابل میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان سبزینگی و کلروفیل b معنیدار بود و بر کلروفیل a کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها معنیدار نبود. اثر متقابل میکوریزا و کلرید سدیم تنها بر میزان سبزینگی در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود و در سایر شاخصها تفاوت معنیدار نداشت. اثر متقابل ژنوتیپ و کلرید سدیم و همچنین برهمکنش اثر قارچ میکوریزا، ژنوتیپ و کلرید سدیم بر میزان سبزینگی، کلروفیل a و b، کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها در برگ دانهالها معنیدار نبود.
جدول ۳۲-۴ تجزیه واریانس اثر قارچ میکوریزا، ژنوتیپهای بادام و زردآلو و کلرید سدیم بر کلروفیل و کل کارتنوئیدهای برگ
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات
سبزینگی
کلروفیل a
کلروفیل b
کلروفیل کل
کارتنوئید
میکوریزا
۱
ns 93/7
* ۶۹/۰
ns 59/0
* ۹۴/۱۴
ns 09/0
ژنوتیپ
۳
** ۰۳/۱۴۴
** ۲۳/۱
** ۹۸/۱
** ۴۵/۳۰
** ۴۷/۰
کلرید سدیم
۲
ns 85/5
* ۵۱/۰
ns 20/0
*۰۹/۱۰
* ۲۴/۰
میکوریزا × ژنوتیپ
۳
* ۷۶/۱۵
ns 05/0
* ۷۳/۰
ns 95/2
ns 027/0
میکوریزا × کلرید سدیم
۲
* ۲۲/۱۸
ns 01/0
ns 19/0
ns 71/0
ns 002/0
ژنوتیپ × کلرید سدیم
۶
ns 54/10
n.s 09/0
ns 33/0
ns 82/2
ns 031/0
میکوریزا × ژنوتیپ × کلرید سدیم
۶
ns 39/3
n.s 26/0
ns 43/0
ns 93/5
ns 09/0
خطای آزمایش
۴۸
۵۹/۵
۱۹/۰
۲۶/۰
۹۵/۳
۰۸/۰
ضریب تغییرات (درصد)
۲۲/۲۵
۰۸/۱۷
۲۶/۲۴
۴۹/۲۷
۲۵/۲۳
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال ۱% و * معنی‌دار در سطج احتمال ۵%
۱-۴-۲-۴ سبزینگی
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر سبزینگی برگ دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۵۳-۴) نشان داد بیشترین سبزینگی برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۳۲/۱۲ واحد SPAD) که به طور معنیداری بیشتر از سبزینگی برگ در بادام تلخ، زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان بود (به ترتیب ۳۵/۱۰، ۲۶/۹ و ۵۸/۵ واحد SPAD). کمترین سبزینگی برگ دانهال نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (۵۸/۵ واحدSPAD ) که به طور معنیداری کمتر از میزان سبزینگی در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر سبزینگی برگ دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۳۷-۴) نشان داد بیشترین سبزینگی برگ مربوط به تیمار بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی بود (۳۵/۱۳ واحد SPAD) که با سبزینگی در بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی (۳۰/۱۱ واحد SPAD) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از سبزینگی برگ دانهال در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین سبزینگی برگ مربوط به دانهال زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی بود (۵۵/۴ واحد SPAD) که به طور معنیداری کمتر از میزان سبزینگی برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار قارچ میکوریزا و کلرید سدیم بر میزان سبزینگی دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۳۸-۴) نشان بود بیشترین سبزینگی در تیمار کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار بدون همزیستی میکوریزایی بود (۵۵/ واحد ۱۰ SPAD) که با سبزینگی برگ در تیمارهای دارای همزیستی میکوریزایی بدون کلرید سدیم و یا کلرید سدیم ۱۵۰ میلی مولار بدون همزیستی میکوریزایی و دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب ۴۵/۹، ۲۳/۱۰ و ۵۵/۹ واحد SPAD) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از میزان سبزینگی برگ در سایر تیمارها بود. کمترین میزان سبزینگی در تیمار کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار دارای همزیستی میکوریزایی وجود داشت (۱۶/۸ واحد SPAD) که با این میزان در تیمار شاهد تفاوت معنیداری نداشت (۳۶/۸ واحد SPAD) ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
۲-۴-۲-۴ کلروفیل a
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا بر کلروفیل a برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۵۴-۴-الف) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ مربوط به دانهالهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (۷/۱۳ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از میزان این شاخص در دانهالهای دارای همزیستی میکوریزایی بود (۴۳/۱۱ میلیگرم در گرم وزن تر).
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر کلروفیل a برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۵۵-۴- الف) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۹۹/۱۶ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل a برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلروفیل a برگ در دانهالهای زردآلو بهبهان وجود داشت (۴۷/۱۰ میلیگرم در گرم وزن تر) که با میزان این شاخص در دانهالهای بادام تلخ و دانهالهای زردآلو تلخ تفاوت معنیداری نداشت (به ترتیب ۹/۱۱ و ۰۲/۱۱ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری کمتر از کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام شیرین بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر کلروفیل a برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۵۴-۴-ب) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ مربوط به کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار بود (۱/۱۴ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در تیمار شاهد (بدون کلرید سدیم) بود (۵۸/۱۰ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی با میزان کلروفیل a در تیمار کلرید سدیم ۷۵ میلیمولار (۱/۱۳ میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۳۷-۴) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی وجود داشت (۷۴/۱۸ میلیگرم در گرم وزن تر) که با کلروفیل a در برگ دانهالهای بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی (۲۵/۱۵ میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل a در برگ سایر تیمارها بود. همچنین کمترین میزان کلروفیل a برگ در دانهالهای زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (۴۳/۹ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری کمتر از کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی و دارای همزیستی میکوریزایی بود ولی با میزان این شاخص در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۳-۴-۲-۴ کلروفیل b
بررسی مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان کلروفیل b برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۵۵-۴- ب) نشان داد بیشترین کلروفیل b برگ مربوط به دانهالهای بادام شیرین بود (۹/۶ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل b برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلروفیل b برگ نیز در دانهالهای زردآلو بهبهان وجود داشت (۷/۳ میلیگرم در گرم وزن تر) که با کلروفیل b برگ در دانهالهای زردآلو تلخ و دانهالهای بادام تلخ تفاوت معنیداری نداشت (به ترتیب ۸۷/۳ و ۷۵/۴ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این کلروفیل در بادام شیرین بود.
۴-۴-۲-۴ کلروفیل کل
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا بر کلروفیل کل برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۵۶-۴-الف) نشان داد بیشترین کلروفیل کل برگ در دانهالهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (۹۹/۱۸ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از میزان این شاخص در دانهالهای همزیست با میکوریزا بود (۸۲/۱۵ میلیگرم در گرم وزن تر).
نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر کلروفیل کل برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۵۶-۴-ب) نشان داد بیشترین کلروفیل کل برگ مربوط به کلرید سدیم ۱۵۰ میلیمولار بود (۶۶/۱۹ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در تیمار شاهد

دیدگاهتان را بنویسید