دانلود پایان نامه ارشد – نقش دلبستگی به خدا در تاب آوری وکنترل عواطف بیماران سرطانی

دلبستگی به خدا در اسلام و مسیحیت

کیرک پاتریک و همکاران (1992)،   مبتنی بر پژوهش در فرهنگ مسیحیت  معتقدند که رابطه بندگان با خدا را می توان به عنوان رابطه دلبستگی بیان نمود. بسیاری از ویژگیهای رفتاری مومنان از قبیل جوارجویی در دعاها و اعتراض به جدایی در مواقعی که احساس می کنند که ارتباط آنان با وجود باریتعالی بهم خورده است،  در رفتارهای دلبستگی کودکان و نوجوانان با والدین و همسالان خود نیز دیده می شود.  افزون بر این بسیاری از مومنان خداوند را پناهگاه امن می دانند که در مواقع فشارهای روانی و تهدیدهای مختلف به او روی می آورند تا آرامش پیدا کنند و خداوند را پایگاه امن می دانند که برای آنها جسارت و رودررویی با مشکلات را فراهم می نماید.  سایر ایده های دلبستگی به خدا در فرهنگ مسیحیت در سراسر پیشینه پژوهش بیان شده است.

در اسلام مفاهیم و موضوعات مربوط به دلبستگی به خدا در کتاب آسمانی قرآن،  احادیث روایت شده از پیامبر اکرم(ص)،  دعاهای: کمیل، صحیفه سجادیه،  مفاتیح الجنان،  صحیفه علویه و برخی منابع دست دوم همچون: تفاسیر قرآنی،  مناسک و آداب و رسوم مذهبی و نوشته های عرفانی آمده است.  مسلمانان خداوند را در نیایش های خود مجیب می خوانند و خداوند نیز خود را اجابت کننده درخواست بندگان معرفی می کند.  در ارتباط با الگوی خود،  انسان مشتاق به لقاء خدای خود است و از درون استعداد بالندگی و عروج دارد و رابطه تنگاتنگی با خدا دارد.  وقتی از تجلی و حضور خداوند در هستی صحبت می شود،  مسلمانان فراتر از پاسخگو بودن و حضور فکر می کنند،  آنان به نزدیک بودن خداوند حتی نزدیک تر از خودشان و رگ های گردنشان اشاره می کنند،  همنوایی که هسته اصلی دلبستگی ایمن است و به روابط نزدیک که در آن عواطف و احساسات طرفین نسبت به هم رد وبدل می شود اطلاق می گردد. در این نوع رابطه انگاره دلبستگی قادر است به طور موثر احساسات و هیجانات فرد نیازمند را درک نموده و به آن پاسخ دهد،  این مسئله در بسیاری از نمادها و مناسک مانند نماز، طواف کعبه،  رفتن به مسجد،  نیایش،  دعا و موارد دیگر که نمایانگر تقرب(جوارجویی) فرد  مسلمان است،  متجلی شده است.  وجود خداوند در هستی به صورت سمبلیک، که هر چیز آیه و آینه ای از حضورخداوند است وهمه چیز از خداوند است و به سوی او بازمی گردد(سوره بقره 156و 210؛ سوره انعام، 62). قرآن به ما یادآوری می کند که هر چه در شرق و غرب است به خدا تعلق دارد، هرکجا که انسانها بروند در حضور خداوند هستند خداوند حکیم و داناست و در همه جا حضور دارد(سوره بقره، آیه، 115). از این طریق است که مسلمانان علیرغم مبرا دانستن خداوند از ویژگیهای انسانی،  معتقد هستند که خداوند به آنان نزدیک است،  پاسخگو بوده،  صدا و نجوای بندگان را می شنود و به آنان پاسخ می دهد.

در مسیحیت،  همنوایی با انگاره دلبستگی معنوی(خدا) از طریق حضرت عیسی صورت می گیرد.  در اسلام از طریق انسان کامل که در مذهب شیعه امام بر حق است و از طریق همانند سازی با او تحقق می یابد.  انسان کامل به عنوان پیشوا انسانها را با الگو واقع شدن و رهنمودهای معنوی به خداوند پیوند می دهد.  آدم نماد انسان کاملی است که خداوند اسمای حسنای خود را بر او آشکار ساخته است.   مسلمانان افزون بر همانند سازی با پیامبران و امامان خود از طریق اسمای ربوبی و جمالی خداوند نیز با او پیوند بر قرار می نمایند.  مسلمانان با خواندن اسامی مخصوص خداوند خود را با آن اسم همنوا نموده و از طریق همین همنوایی خود را به خدا نزدیک می سازند.

در دین مبین اسلام اعتقاد غالب بر این است که کلیه انسانها با فطرت پاک و خداشناس به دنیا می آیند.  فطرت پاک خدایی  به انسان این امکان را می دهد که در شرایطی که گناه انسان را به سوی جهل و از دست دادن نور خداوندی سوق می دهد،  بتواند به سوی خداوند بازگردد.  این حالت ارزشمندی انسانها به این موضوع منجر می شود که انسانها فکر کنند ارزش مراقبت، محافظت،  بخشیده شدن و بنابراین جوارجویی و رسیدن به قرب الهی را دارند و زمانی که دچار ناراحتی و پریشانی می شوند،  خداوند آنها را به حال خود وا نمی گذارد.