پایان نامه : گرایش جوانان به شبکه های اجتماعی مجازی -فروش فایل

با عمومیت یافتن اینترنت در سال 1990 پایگاه های گوناگون راه اندازی شدند اینترنت وارد عرصه زندگی عمومی مردم شد و پایگاه های تجاری، دانشگاهی آموزشی، در سراسر وب رواج یافت  اما نخستین پایگاه شبکه اجتماعی در معنای مدرن آن در سال 1995 ایجاد شد. شبکه اجتماعیcom. Classmates را رانی کونداز[1] در سال 1995 ایجاد کرد. این شبکه اجتماعی به اعضای خود کمک می­ کرد که دوستانشان را بیابند، با آنها مرتبط شوند و از زندگی آنها باخبر شوند. در پایگاه همکلاسی، برخلاف پایگاه های اجتماعی امروزی، پرسش این نیست که با «چه کسی می توانم مرتبط شوم؟» بلکه پرسش این است که «من با کدام همکاسی ام می توانم مرتبط شوم؟» پایگاه همکلاسی اغلب به گونه ای بی واسطه این نظریه را که «انجمن های مجازی، بهترین اند» اثبات می­کند. در آن زمان کاربران نمی توانستند برای خود پروفایل ایجاد کنند، اما می توانستند جمعی صمیمی از همکلاسی-های دوران ابتدایی را که در آن رقابت های دوران مدرسه و مجالس شادی فراموش نشدنی برقرار بود، ایجاد کنند(عاملی، 1389: 42). رویکرد این پایگاه بسیار موفقیت آمیز بود و اکنون نیز با 40 میلیون کاربر جایگاه بسیار خوبی در میان پایگاه های مشابه دارد به گونه ای که بنا به رأی پایگاه آماری نیلسون آنلاین پایگاه همکلاسی در سال 2008 رتبه سوم را در میان شبکه های اجتماعی از نظر بازدید ماهانه کسب کرد.sixDegrees.com یکی دیگر از نخستین پایگاه های اجتماعی به معنای مدرن به شمار می آید. این عنوان برگرفته از نظریه شخصی  به نام کوین بیکن بود که بر اساس آن، هیچ شخصی بیش از 6 درجه از دیگری متفاوت و جدا نیست. در سال 1997 آندرو وینریچ[2] sixDegrees.com را ایجاد کرد. در این پایگاه کاربران می توانستند دوستان، اعضای خانواده و آشنایان را در پایگاه فهرست کنند. اعضای پایگاه افراد مختلف را به شکل حضوری و در خارج از شبکه به عضویت در آن دعوت می کردند و کاربران می توانستند پیام ارسال کنند. sixDegrees.com یکی از نخستین پایگاه هایی بود که به کاربرانش اجازه ایجاد پروفایل، دعوت از دوستان، سازمان دهی گروه و دیدن پروفایل دیگر کاربران را می داد. پایگاه های اجتماعی دیگری نیز همزمان با آن  به وجود آمدند که یکی از آنها AsianAvenue.com نام داشت. گروه مؤسسان به نام های بنیامین سان، پترچن، گریس چنگ، میشل مونترو و کالوین وونگ این پایگاه را در 21 جولای 1997 ایجاد کردند. یک سال بعد این پایگاه موفقیت های بسیاری کسب کرد؛ به گونه ای که توانست از 500 هزار صفحه مشاهده از 3 هزار عضو در سپتامبر سال قبل، به ماهانه 5 میلیون صفحه از 50 هزارکاربر مشاهده در سال بعد برسد. بسیاری از محتواهای  AsianAvenue.com را اعضایش تولید کرده اند. این پایگاه ابزاری را برای ایجاد صفحات شخصی، اتاق گپ، و … در اختیار اعضا قرار می داد. اعضا که هیچ وجهی پرداخت نمی­کردند می توانستند چیزهای جدیدی را که اغلب زمان بسیاری از وقوع آنها گذشته ببینند.  Blackplanet نیز از نخستین پایگاه هایی بودند که خدمات شبکه اجتماعی ارائه می­کردند. این پایگاه را عمر واسو در سپتامبر 1999 ایجاد کردکه به طور خاص برای جامعه سیاهان آمریکا طراحی شده بود. در دسامبر 2007 این پایگاه بنا به گزارش پایگاه رصد کننده اینترنت، hitwise، جزو چهار شبکه اجتماعی برتر از لحاظ تعداد بازدید را داشت. همچنین در جولای همان سال این پایگاه 16.5 میلیون عضو و 80 میلیون مشاهده صفحه داشت . MiGente از دیگر پایگاه های شبکه اجتماعی بود که در سال 2000 راه اندازی شد که مخصوص جوامع اسپانیایی بود. ایجاد کنندگان این پایگاه مدعی بودند که com. MiGente در میان پایگاه های انگلیسی زبان با بیش از 3 میلیون اعضای ثبت نام شده، سریع ترین رشد را داشته است. در سال 2007 این پایگاه با Si TV ادغام شد و کانال جدید را در این سایت به راه انداخت. سه پایگاه AsianAvenue, BlackPlanet ,MiGente محصول شرکت Community Connect Inc بودند. این سه پایگاه کاربر را مجاز به ایجاد پروفایل شخصی، حرفه ای و زمانمند کردن پروفایل می کردند. کاربران می توانستند بدون تأیید کابران پروفایل شخصی آنها را مشاهده  نموده و دوستان خود را شناسایی کنند. LiveJournal از دیگر شبکه های اجتماعی است که براد فیتزپاتریک[3] آن را در 15 اوریل سال 1999 ایجاد کرد. این پایگاه به منزله روشی برای ارتباط برخط دوستان دبیرستانی شکل گرفت. در جولای 2005 شرکت Six Apart که ارائه کننده نرم افزارهای وبلاگ بود، این پایگاه را خرید. در 2 دسامبر 2007 Six Apart آن را به SUP که شرکت رسانه ای روسی بود، فروخت. این شرکت روسی خدمات این پایگاه را ارتقا داد. این وظیفه را شرکت آمریکایی تازه تأسیس Inc.LiveJournal برعهده داشت. در 22 اوریل 2009 دیمیتری مدودف[4]، رئیس جمهور روسیه بلاگ شخصی خود را در این پایگاه ایجاد کرد. در این پایگاه شبکه اجتماعی اعضا می توانستند دسترسی مستقیم به صفحه شخصی افراد داشته باشند و همین امر این نگرانی را در پی داشت که اشخاص بتوانند اعضای دیگر را به منزله دوست برگزینند و به نوشته ها و تنظیمات مدیریتی شخصی آنها دسترسی یابند. پایگاه Cyworld در سال 1999 در کشور کره جنوبی ایجاد شد و در سال 2001 قابلیت ها و امکانات شبکه اجتماعی به گونه مستقل به آن افزوده شد. اعضای این پایگاه داری صفحه شخصی کوچک بودند و می توانستند آواتار (تصویر پروفایل) داشته باشند. همچنین اعضا می توانستند از امکاناتی چون: گالری عکس، فیلم و تابلوی پیام، فهرست دوستان و تابلوی اعلانات شخصی بهره مند باشند. گفتنی است که حروف cy در عبارت Cyworld شاید به معنای سایبر باشد. همچنین ممکن است نشانگر معنای کره ای آن، یعنی ارتباط باشد.از دیگر پایگاه های شبکه اجتماعی که در سال 2002 راه اندازی شد، می توان به پایگاه lunarStorm اشاره که متعلق به کشور سوئد بود و به منظور فعالیت های تجاری ایجاد گردید.  ریکارد اریکسون[5]، LunarStorm را در سال 1995 به مثابه نخستین پایگاه شبکه اجتماعی اروپایی تأسیس کرد. این پایگاه دربردارنده: فهرست دوستان، دفتر بازدیدکنندگان مهمان و دفتر خاطرات روزانه بود(سلیمانی پور، 1389: 16-14).

 

2-2-4- دوره فراگیر شدن وب 2 (دوران رشد شبکه های اجتماعی تجاری):

موج بعدی شبکه های اجتماعی زمانی آغاز شد که آدریان اسکات[6] پایگاه رایض کام[7]را در سال 2001 راه اندازی کرد تا به مردم در کارهای تجاری یاری دهد. این پایگاه شبکه اجتماعی به منظور مرتبط کردن شرکت های تجاری به ویژه شرکت های تازه تأسیس طراحی شده بود و گفته شده است که بیش از پانصد هزار عضو از 200 کشور جهان دارد. 1000 سازمان خارج از این پایگاه، به منزله شبکه زیر گروه فعالیت می کنند. پایگاه شبکه اجتماعی رایض کام را نخستین پایگاه از نسل جدید پایگاه های شبکه اجتماعی خوانده اند که در شکل گیری پایگاه مشهور فرندستر نقشی مؤثر داشته است. نکته جالب اینکه نخستین عضو پایگاه رایض کام، یعنی جاناتان ابرام[8]مؤسس فرندستر بوده است. در سال 2002 با راه اندازی فرندستر شبکه های اجتماعی راه خود را یافت. این پایگاه شبکه اجتماعی مفاهیمی مشابه آنچه را نخستین پایگاه های شبکه اجتماعی استفاده می­کردند، اصلاح کرد و آن را از معبری برای ارتباط دو شخص، به ارتباط عمومی مقید و محکم بین اشخاصی که علاقه مندی مشترک دارند، تغییر داد و نشان داد که راه های فراوانی برای کشف این علقه ها وجود دارد. بعد از تنها یک سال پس از راه اندازی فرندستر، بیش از 3 میلیون کاربر در آن ثبت کردند. یک سال بعد، پایگاه شبکه اجتماعی لینکداین[9]راه اندازی شد که رویکردی متعادل به پدیده شبکه اجتماعی داشت. لینکداین به جای اینکه تفرجگاهی برای همکلاسی ها و جوانان باشد منبعی شبکه ای برای تجار حرفه ای بود که می خواستند با دیگر حرفه ای ها در ارتباط باشند. اکنون لینکداین به بیش از 30 میلیون عضو خود می بالد. در سال 2003 یعنی همان سال که لینکداین راه اندازی شد، پایگاه شبکه اجتماعی بزرگ دیگری به راه افتاد که مای اسپیس[10] نام داشت. این شبکه اجتماعی به منظور توسعه و ترویج موسیقی های مستقل و مناظر و اماکن اطراف جهان ایجاد شد. افزون برآن، مای اسپیس پایگاهی سرگرمی و هنری بود که کاربران می توانستند پروفایلی یگانه ایجاد کنند و فیلم های مورد علاقه  خود را به اشتراک بگذارند. همچنین اشخاص می توانستند از این پایگاه برای مقاصد تجاری استفاده کنند به این گونه که یک صفحه برای سالن زیبایی، ارسال اطلاعات سوابق و فعالیت ها و نیز بارگذاری نمونه کارها برای به نمایش درآمدن در پایگاه ایجادنمایند. در سال 2004 یکی دیگر از بزرگ ترین شبکه های اجتماعی آنلاین، یعنی فیس بوک ایجاد شد. مؤسس این شبکه اجتماعی، مارک زوکربرگ[11] است. او فیس بوک را در خوابگاهش در دانشگاه هاروارد طراحی نمود و به منزله پایگاه شبکه اجتماعی ویژه دانشجویان راه اندازی کرد. دو هفته پس از راه اندازی این پایگاه، نیمی از دانشجویان دانشگاه هاروارد عضو آن پایگاه شدند تا از این طریق با یکدیگر ارتباط داشته باشند(حبیبی، 1391: 72-71). اکنون فیس بوک دیگر از محدوده دانشگاه هاروارد بیرون آمده و در سراسر جهان میلیون ها کاربر فعال دارد؛ به گونه ای که در میان پایگاه های شبکه اجتماعی مقام اول و در میان همه پایگاه ها بعد از گوگل مقام دوم را به خود اختصاص داده است امروزه پایگاه های شبکه اجتماعی اینترنتی بسیاری فعال اند و در همه کشور های جهان برای مقاصد گوناگون شکل گرفته اند.

[1]- Kondraz

[2]-Andro Vinrich

[3]- Brad Fitzpatrick

[4]-Dymitry Madodef

[5]- Rickard Ericsson

[6]- Adrian Scott

 

[7]- Ryze.com

[8]- Jonathan Abrams

[9]- LinkedIn

[10]- Myspace