آفات تصمیم گیری

تصمیات بد بعضی وقتا به بخشایی از روند اراده کردن مربوط می شه. مثلا راه حلا خوب تعریف نشده ان و یا اطلاعات درست جمع آوری نشده و یا تحلیل هزینه-سود بخوبی انجام نشده. اما بعضی وقتا شکست در اراده کردن به روند اون مربوط نشده، بلکه به ذهن تصمیم گیر و نقائص اون در انتخاب درست برمیگرده. دامای روانشناختی که روی تصمیم اثر میذاره عبارتند از:

اراده کردن

۱- تله کنترل که ما رو به سمت وزن دادن بیشتر به اطلاعاتیکه زودتر بدست میاریم میکشونه.

۲- تله وضعیت حال که تلاش می کنه تا ما وضعیت فعلی رو حتی در وقتی که آلترناتیوهای بهتری هست، ترجیح بدیم.

۳- تله هزینه تباه شده که تمایل داره که اشتباهات گذشته ما رو ابدی سازه.

۴- تله دلایل تائید شده که ما رو راهنمایی می کنه که جستجوی بیشتری واسه پیدا کردن اطلاعات جهت تائید تمایلات ذاتی خود داشته باشیم و اطلاعات مخالف اون رو کم رنگ نشون میده.

۵- تله چارچوب وقتی اتفاق میفته که ما یه مسئله رو اشتباه گزارش می کنیم و تموم روند اراده کردن رو سست می کنیم.

۶- تله اعتماد زیادتر از اندازه وقتیه که ما به پیش بینیای خودمون بیشتر از اندازه بها می دیم.

 

۷- تله حزم و احتیاط ما رو به این راه میکشونه که بیشتر از اندازه در مورد حوادث غیر قطعی متوجه باشیم.

۸- تله مطالبه دوباره که ما رو می بره که وزن بیشتر از اندازه به حوادث خیره کننده گذشته بدیم (Hammond,et al., 2001).

تحقیق انجام شده به وسیله جنیس و مون (Janis & Mann, 1977)، به دنبال اون هستش که نشون بده از ۵ روش اراده کردن، چهار روش اون همراه با ناآگاهی مورد استفاده قرار گرفته و تنها یکی از این روشها روش تصمیم گیری هوشیارانه[۲] است. چهار روش غیر مناسب که پیت (Pate, 1987) از اونا به عنوان تلهای اراده کردن یاد می کنه عبارتند از:

۱-پذیرش بدون درگیری

۲-تغییر بدون درگیری

 

۳-دوری دفاعی

۴-دقت زیادتر از اندازه

پیت بعد راه حلی رو پیشنهاد می کنه که به عنوان ACES معروفه [۳]، یعنی

راه حل

۱-فرضیات، تفکر در فرضیات بواسطه ارائه راه حل

۲-معیارها، تغییر اهمیت قوانین

۳-گروه انتخابی، افزایش گزینه های موجود

۴-شروع- پیروی از طرح عمل شخصی (Hope & Pate, 1985)

[۱] Pate, Larry; “Improving Managerial Decision making”;

[۲] Vigilant

[۳]  ACES (Assumption, Criteria, Evoked Set, Start)

مطالب مرتبط