منابع و ماخذ پایان نامه معنی داری، تجزیه واریانس ، تجزیه واریانس

گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با کلروفیل b در برگ دانهال زردآلو هلندر (۴۳/۰ میلیگرم در گرم وزن تر) نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این کلروفیل در سایر ژنوتیپها بود
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر تیمار برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر کلروفیل b برگ (جدول ۸-۴) نشان داد بیشترین کلروفیل b مربوط به تیمار بادام شیرین بدون همزیستی با میکوریزا بود (۹۲/۰ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از این شاخص در تیمارهای زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بدون میکوریزا و زردآلو بهبهان و زردلو هلندر دارای همزیستی با میکوریزا (به ترتیب ۲۹/۰، ۵۵/۰، ۵۱/۰ و ۳۱/۰ میلیگرم در گرم وزن تر) بود ولی با میزان این شاخص در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت. همچنین کمترین کلروفیل b برگ مربوط به دانهال زردآلو بهبهان بدون همزیستی با میکوریزا بود (۲۹/۰ میلیگرم در گرم وزن تر) که با کلروفیل b در دانهالهای زردآلو هلندر بدون میکوریزا و زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر با میکوریزا تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از کلروفیل b در سایر تیمارها بود.
۴-۴-۱-۴ کلروفیل کل برگ
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان کلروفیل کل برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۵-۴) نشان داد بیشترین میزان کلروفیل کل مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۳۱/۲۴ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با میزان کلروفیل کل برگ در دانهال بادام تلخ نداشت (۳۱/۲۲ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل کل برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلروفیل کل برگ نیز در زردآلو هلندر وجود داشت (۷۵/۱۲ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با کلروفیل کل در برگ دانهال زردآلو بهبهان نداشت (۴۱/۱۳ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری کمتر از میزان کلروفیل کل برگ در سایر ژنوتیپها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر کلروفیل کل برگ (جدول ۸-۴) نشان داد بیشترین کلروفیل کل برگ مربوط به تیمار بادام شیرین بدون میکوریزا بود (۸/۲۴ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با مقدار کلروفیل کل در بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا نداشت (۸/۲۳ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل کل در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین کلروفیل کل برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر دارای همزیستی با میکوریزا بود (۵۸/۹ میلیگرم در گرم وزن تر) که با میزان کلروفیل کل در تیمارهای زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بدون همزیستی با میکوریزا و همچنین زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا (به ترتیب ۳۲/۱۲، ۹۲/۱۵، ۴۱/۱۶ و ۵۱/۱۴ میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان کلروفیل برگ در سایر تیمارها بود.
۵-۴-۱-۴ کل کارتنوئیدهای برگ
نتایج مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر کارتنوئید برگ دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱۶-۴- الف)نشان داد بیشترین کارتنوئید برگ مربوط به دانهالهای بدون همزیستی میکوریزا بود (۱/۵ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در دانهالهای همزیست با میکوریزا (۵/۴ میلیگرم در گرم وزن تر) بود.
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان کارتنوئیدهای برگ دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱۷-۴- ب) نشان داد بیشترین میزان کارتنوئید مربوط به دانهال زردآلو تلخ بود (۵۴/۵ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با میزان کارتنوئیدهای برگ در دانهال بادام شیرین (۱۹/۵ میلیگرم در گرم وزن تر) و بادام تلخ نداشت (۱/۵ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری بیشتر از کارتنوئید برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کارتنوئیدهای برگ نیز در دانهالهای زردآلو هلندر وجود داشت (۰۵/۴ میلیگرم در گرم وزن تر) که تفاوت معنیداری با کارتنوئید در برگ دانهال زردآلو بهبهان نداشت (۳۴/۴ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری کمتر از میزان کارتنوئید در سایر ژنوتیپها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر تیمار برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر کارتنوئیدهای برگ (جدول ۸-۴) نشان داد بیشترین کارتنوئیدهای برگ در تیمار زردآلو تلخ بدون همزیستی با میکوریزا بود (۹۴/۵ میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از کارتنوئیدهای برگ در زردآلو بهبهان (۰۳/۴ میلیگرم در گرم وزن تر) و زردآلو هلندر بود (۹۱/۲ میلیگرم در گرم وزن تر) ولی با مقدار کارتنوئید در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت. همچنین کمترین کارتنوئید برگ مربوط به دانهالهای زردآلو هلندر دارای همزیستی با میکوریزا (۹۱/۲ میلیگرم در گرم وزن تر) بود که با میزان این شاخص در زردآلو بهبهان بدون همزیستی با میکوریزا (۰۳/۴ میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار کارتنوئید در سایر تیمارها بود.
نمودار ۱۳-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر سبزینگی برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۴-۴ اثر ژنوتیپ (الف) بر میزان کلروفیل a و (ب) کلروفیل b برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۵-۴ اثر ژنوتیپ بر کلروفیل کل دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۶-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) برکارتنوئیدهای برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
جدول ۸-۴ برهمکنش اثرات قارچ میکوریزا بر میزان کلروفیل و کل کارتنوئیدهای برگ دانهال های بادام و زردآلو (میلی گرم در گرم وزن تازه برگ)
ژنوتیپ
ژنوتیپ
میکوریزا
کارتنوئید
کلروفیل کل
کلروفیل b
کلروفیل a
سبزینگی
۵۴/۵ ab
۱/۲۳ ab
۸۷/۰ ab
۲۴/۲۲ ab
۹۸/۱۳ b
بادام تلخ
شاهد
(بدون میکوریزا)
۹۵/۴ ab
۸۰/۲۴ a
۹۲/۰ a
۸۸/۲۳ a
۳۵/۲۱ a
بادام شیرین
۹۴/۵ a
۵۳/۱۹ abcd
۷۷/۰ abc
۷۷/۱۸ abcd
۱۳/۹ cd
زردآلو تلخ
۰۳/۴ bc
۳۲/۱۲ e
۲۹/۰ d
۰۲/۱۲ e
۸۶/۷ cd
زردآلو بهبهان
۱۹/۵ ab
۹۲/۱۵ cde
۵۵/۰ bcd
۳۷/۱۵ cde
۲۳/۷ d
زردآلو هلندر
۵۹/۴ ab
۵۲/۲۱ abc
۸۶/۰ ab
۶۶/۲۰ abc
۶۴/۱۰ c
بادام تلخ
همزیستی میکوریزا
۴۴/۵ ab
۸۲/۲۳ a
۸۵/۰ ab
۹۷/۲۲ a
۲۵/۱۹ a
بادام شیرین
۱۵/۵ ab
۴۱/۱۶ bcde
۶۶/۰ abc
۷۶/۱۵ bcde
۵۴/۸ cd
زردآلو تلخ
۶۵/۴ ab
۵۱/۱۴ de
۵۱/۰ cd
۹۹/۱۳ de
۷۵/۶ d
زردآلو بهبهان
۹۱/۲ c
۵۸/۹ e
۳۱/۰ d
۲۷/۹ e
۱۵/۸ cd
زردآلو هلندر
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
۵-۱-۴ محتوی کل کربوهیدراتهای محلول و نیترات
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر محتوای کربوهیدراتهای محلول دانهال های بادام و زردآلو (جدول ۹-۴) نشان داد اثر میکوریزا و اثر ژنوتیپ بر محتوی کربوهیدرات ریشه در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود ولی اثر میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان کربوهیدرات‌های محلول برگ در دانهال های بادام و زردآلو معنیداری نبود. همچنین اثر برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر کربوهیدرات‌های محلول ریشه و کربوهیدرات‌های محلول برگ در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود.
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر محتوی نیترات دانهالهای بادام و زردآلو نشان (جدول ۹-۴) داد اثر میکوریزا بر محتوی نیترات برگ و نسبت نیترات ریشه به برگ در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود ولی اثر میکوریزا بر میزان نیترات ریشه در دانهال های بادام و زردآلو معنیداری نبود. اثر ژنوتیپ و همچنین اثر برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر مقدار نیترات ریشه و برگ و نسبت نیترات ریشه به برگ در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود.
جدول ۹-۴ تجزیه واریانس اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر کل کربوهیدراتهای محلول و نیترات دانهال های بادام و زردآلو
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات
کربوهیدرات ریشه
کربوهیدرات برگ
نیترات ریشه
نیترات برگ
نیترات ریشه به برگ
میکوریزا
۱
** ۳۹/۶۶۸
n.s 44/35
n.s 5/44127
** ۹/۱۱۲۴۷۷۱
** ۳۹/۱۱
ژنوتیپ
۴
** ۴۵/۴۴۷
n.s 55/112
** ۱/۶۶۵۲۲۹
** ۸/۱۱۸۶۳۴۱
** ۱۹/۱۰
میکوریزا × ژنوتیپ
۴
* ۴۲/۱۵۵
* ۸۸/۱۳۱
** ۷/۸۳۰۲۷
** ۳/۱۲۵۹۱۶
** ۹۱/۲
خطای آزمایش
۳۰
۶۲/۶۹
۲۹/۱۰۶
۹/۱۵۹۹۱
۲/۳۰۵۰۶
۴۲/۰
ضریب تغییرات
_
۳۶/۶۱
۰۷/۳۰
۵۷/۳۴
۷۱/۲۸
۵۷/۵۸
عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال ۱% و * معنی‌دار در سطج احتمال ۵%
۱-۵-۱-۴ محتوی کل کربوهیدرات‌های محلول ریشه
نتایج مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر کربوهیدرات‌های محلول ریشه دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱۷-۴- الف) نشان داد بیشترین کربوهیدرات‌های محلول ریشه مربوط به دانهالهای بدون همزیستی با میکوریزا بود (۶۸/۱۷ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار کربوهیدرات‌های محلول ریشه در دانهالهای دارای همزیستی با میکوریزا بود (۵۲/۹ میلیگرم در گرم وزن خشک).
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان کربوهیدرات‌های محلول ریشه دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱۷-۴- ب) نشان داد بیشترین میزان کربوهیدرات‌های محلول ریشه مربوط به دانهال زردآلو تلخ (۰۱/۲۶ میلیگرم در گرم وزن خشک) بود که به طور معنیداری بیشتر از کربوهیدرات‌ ریشه در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کربوهیدرات‌های محلول ریشه نیز در دانهالهای زردآلو بهبهان وجود داشت (۰۶/۷ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری کمتر از کربوهیدرات‌های محلول ریشه در زردآلو تلخ بود ولی با کربوهیدرات‌های محلول ریشه در سایر ژنوتیپها تفاوت معنیداری نداشت.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر کربوهیدرات‌های محلول ریشه (جدول ۱۰-۴) نشان داد بیشترین کربوهیدرات‌های محلول ریشه مربوط به تیمار زردآلو تلخ بدون میکوریزا بود (۰۸/۳۶ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از کربوهیدرات‌های محلول ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین کربوهیدرات‌های محلول ریشه مربوط به دانهال

دیدگاهتان را بنویسید