منابع و ماخذ پایان نامه معنی داری، تجزیه واریانس ، تجزیه واریانس

زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا بود (۴۲/۴ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری کمتر از مقدار کربوهیدرات‌ ریشه در تیمار زردآلو تلخ و زردآلو هلندر بدون همزیستی با میکوریزا بود (به ترتیب ۰۸/۳۶ و ۴۹/۱۸ میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی با میزان کربوهیدرات‌های محلول ریشه در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۲-۵-۱-۴ محتوی کل کربوهیدراتهای محلول ‌ برگ
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر کربوهیدرات‌ برگ دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۱۰-۴) نشان داد بیشترین کربوهیدرات‌های محلول برگ مربوط به تیمار زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا بود (۱۷/۴۷ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از کربوهیدرات‌های محلول برگ در زردآلو هلندر بدون میکوریزا بود (۲۳/۲۶ میلیگرم در گرم وزن خشک). همچنین کمترین کربوهیدرات‌های محلول برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر بدون همزیستی با میکوریزا بود که به طور معنیداری کمتر از کربوهیدرات‌های محلول برگ در زردآلو بهبهان دارای همزیستی با میکوریزا بود ولی با میزان کربوهیدرات برگ در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۳-۵-۱-۴ نیترات ریشه
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان نیترات ریشه دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۸-۴) نشان داد بیشترین میزان نیترات ریشه مربوط به دانهال زردآلو تلخ (۹/۸۶۷ میکروگرم در گرم وزن خشک) بود که به طور معنیداری بیشتر از نیترات ریشه در سایر ژنوتیپها بود. کمترین نیترات ریشه نیز در دانهالهای زردآلو بهبهان وجود داشت (۹/۱۶۷ میلیگرم در گرم وزن خشک) که با مقدار نیترات ریشه در بادام تلخ (۲۴۴ میکروگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از نیترات ریشه در سایر ژنوتیپها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر نیترات ریشه (جدول ۱۰-۴) نشان داد بیشترین نیترات ریشه مربوط به تیمار زردآلو تلخ بدون میکوریزا بود (۹۴۲ میکروگرم در گرم وزن خشک) که تفاوت معنیداری با نیترات ریشه در زردآلو تلخ همزیست با میکوریزا نداشت (۹/۷۲۹ میکروگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری بیشتر از نیترات ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین نیترات ریشه مربوط به دانهال زردالو بهبهان بدون میکوریزا بود (۲۴/۴۵ میکروگرم در گرم وزن خشک) که با این شاخص در بادام تلخ بدون میکوریزا (۵۲/۸۴ میکروگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از مزان نیترات ریشه در سایر تیمارها بود.
۴-۵-۱-۴ نیترات برگ
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر میزان نیترات برگ در دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۱۹-۴- الف) نشان داد بیشترین نیترات برگ مربوط به دانهالهای بدون همزیستی با میکوریزا بود (۱/۷۷۶ میکروگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار نیترات برگ در دانهالهای دارای همزیستی با میکوریزا بود (۷/۴۴۰ میکروگرم در گرم وزن خشک).
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان نیترات برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۱۹-۴- ب) نشان داد بیشترین میزان نیترات برگ مربوط به دانهال زردآلو بهبهان بود (۱۲۰۶ میکروگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از نیترات برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین نیترات برگ نیز در بادام تلخ وجود داشت (۴/۱۸۲ میکروگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری کمتر از نیترات برگ در سایر ژنوتیپها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر نیترات برگ (جدول ۱۰-۴) نشان داد بیشترین نیترات برگ مربوط به تیمار زردآلو بهبهان بدون میکوریزا بود (۱۵۴۳ میکروگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از نیترات برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین نیترات برگ مربوط به دانهال بادام تلخ بدون میکوریزا بود (۲/۱۷۶ میکروگرم در گرم وزن خشک) که با نیترات برگ در دانهال بادام تلخ و زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب ۷/۱۸۸ و ۲۰۰ میکروگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار نیترات ریشه در سایر تیمارها بود.
۵-۵-۱-۴ نسبت نیترات ریشه به برگ
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر نسبت نیترات ریشه به برگ در دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۲۰-۴- الف) نشان داد بیشترین نسبت نیترات ریشه به برگ در دانهالهای دارای همزیستی با میکوریزا بود (۶۴/۱ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از نسبت نیترات ریشه به برگ در دانهالهای بدون همزیستی با میکوریزا (۵۸/۰ برابر) بود.
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر نسبت نیترات ریشه به برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۲۰-۴- ب) نشان داد بیشترین نسبت نیترات ریشه به برگ مربوط به دانهال زردآلو تلخ بود (۹۵/۲ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از این نسبت در سایر ژنوتیپها بود. کمترین نسبت نیترات ریشه به برگ نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (۱۸/۰ برابر) که تفاوت معنیداری با نسبت نیترات ریشه به برگ در زردآلو هلندر و بادام شیرین نداشت (به ترتیب ۵۶/۰ و ۴۴/۰ برابر) ولی به طور معنیداری کمتر از این نسبت در سایر ژنوتیپها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر نسبت نیترات ریشه به برگ (جدول ۱۰-۴) نشان داد بیشترین نسبت نیترات ریشه به برگ مربوط به تیمار زردآلو تلخ دارای همزیستی با میکوریزا بود (۴۰/۴ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از نسبت نیترات ریشه به برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین نسبت نیترات ریشه به برگ مربوط به دانهال بادام زردآلو بهبهان بدون همزیستی با میکوریزا بود (۳۰۳/۰ برابر) که به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در زردآلو تلخ بدون همزیستی با میکوریزا و بادام تلخ و زردآلو تلخ دارای همزیستی با میکوریزا بود (۵۱/۱، ۲۷/۲ و ۴۰/۴ برابر) ولی با این نسبت در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
نمودار ۱۷-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر کربوهیدراتهای محلول ریشه دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۸-۴ اثر ژنوتیپ بر میزان نیترات ریشه در دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۱۹-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر نیترات برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۲۰-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر نسبت نیترات ریشه به برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
جدول ۱۰-۴ برهمکنش اثر قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان کل کربوهیدراتهای محلول (میلیگرم در گرم وزن خشک) و نیترات (میکروگرم در گرم وزن خشک) دانهال های بادام و زردآلو
میانگین مربعات
ژنوتیپ
میکوریزا
نیترات ریشه به برگ
نیترات برگ
نیترات ریشه
کربوهیدرات برگ
کربوهیدرات ریشه
۵۵/۰ cd
۲/۱۷۶ e
۵۲/۸۴ d
۶۳/۳۳ ab
۵۰/۱۷ bc
بادام تلخ
شاهد
(بدون میکوریزا)
۳۷/۰ d
۲/۶۶۰ bc
۰/۲۳۱ bcd
۲۳/۳۳ ab
۶۲/۶ bc
بادام شیرین
۵۱/۱ bc
۶/۶۴۲ bc
۰/۹۴۲ a
۲۳/۴۰ ab
۰۸/۳۶ a
زردآلو تلخ
۰۳۳/۰ d
۰/۱۵۴۳ a
۲۴/۴۵ d
۴۳/۳۳ ab
۶۹/۹ bc
زردآلو بهبهان
۴۲/۰ d
۵/۸۵۸ b
۵/۳۵۹ bc
۲۳/۲۶ b
۴۹/۱۸ b
زردآلو هلندر
۲۷/۲ b
۷/۱۸۸ e
۶/۴۰۳ b
۴۹/۲۷ ab
۵ه۴/۶ bc
بادام تلخ
همزیستی میکوریزا
۵۱/۰ cd
۵/۳۷۴ de
۴/۱۷۷ cd
۶۹/۳۶ ab
۷۵/۱۰ bc
بادام شیرین
۴۰/۴ a
۰/۲۰۰ e
۹/۷۲۹ a
۳۰/۳۳ ab
۹۴/۱۵ bc
زردآلو تلخ
۳۳/۰ d
۰/۸۶۹ b
۵/۲۹۰ bc
۱۷/۴۴ a
۴۲/۴ c
زردآلو بهبهان
۶۹/۰ cd
۴/۵۷۱ cd
۰/۳۳۱ bc
۵۰/۳۴ ab
۹۵/۹ bc
زردآلو هلندر
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح ۵% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
۶-۱-۴ یون فسفر
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر یون فسفر در دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۱۱-۴) نشان داد اثر میکوریزا بر میزان یون فسفر ریشه، فسفر برگ و نسبت فسفر ریشه به برگ در دانهال های بادام و زردآلو معنیداری نبود. اثر ژنوتیپ بر یون فسفر ریشه معنیدار نبود ولی بر یون فسفر برگ در سطح احتمال یک درصد و بر نسبت فسفر ریشه به برگ در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود. همچنین اثر برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر مقدار یون فسفر ریشه نیز معنیدار نبود ولی بر یون فسفر برگ و نسبت فسفر ریشه به برگ در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود.
جدول ۱۱-۴ تجزیه واریانس اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان یون فسفر در دانهال های بادام و زردآلو
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات
فسفر ریشه
فسفر برگ
فسفر ریشه به برگ
میکوریزا
۱
n.s 04/4289
**۳۱/۶۶۸
ns 21/0
ژنوتیپ
۴
n.s 04/2342
** ۵۹/۲۵۴۵۰
* ۳۷/۰
میکوریزا × ژنوتیپ
۴
n.s 10/4133
** ۱۰/۲۱۷۰۵
** ۶۱/۰
خطای آزمایش
۳۰
۱۵/۳۶۷۹
۳۲/۱۲
۰۹۹/۰
ضریب تغییرات (درصد)
_
۹/۲۵
۷۵/۱۹
۷۵/۳۶
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال ۱% و * معنی‌دار در سطج احتمال ۵%
۱-۶-۱-۴ محتوی یون فسفر ریشه
بررسی نتایج حاصل از تجزیه واریانس و مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر یون فسفر ریشه در دانهال های بادام و زردآلو (جدول ۱۱-۴) نشان داد که اثر میکوریزا، ژنوتیپ و برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان یون فسفر ریشه معنیدار نبود.
۲-۶-۱-۴ محتوی یون فسفر برگ
نتایج بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر فسفر برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۲۱-۴- الف) نشان داد بیشترین ن فسفر ریشه به برگ در دانهالهای دارای همزیستی با میکوریزا بود (۴۷/۳۱۰ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از نسبت فسفر برگ در دانهالهای بدون همزیستی با میکوریزا بود (۲۹/۳۰۲ برابر).
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر فسفر برگ دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۲۱-۴- ب) نشان داد بیشترین فسفر برگ در دانهال زردآلو تلخ وجود داشت (۲/۳۹۵ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از این نسبت در سایر ژنوتیپها بود. کمترین فسفر برگ نیز در بادام

دیدگاهتان را بنویسید