منابع و ماخذ پایان نامه معنی داری، تجزیه واریانس ، تجزیه واریانس

در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار یون پتاسیم برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر پتاسیم برگ (جدول ۱۸-۴) نشان داد بیشترین پتاسیم برگ مربوط به تیمار بادام تلخ بدون همزیستی میکوریزایی بود (۹۰/۷۷ میلیگرم در گرم وزن خشک) که تفاوت معنیداری با مقدار پتاسیم برگ در بادام تلخ و بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی نداشت (به ترتیب ۲۸/۷۷ و ۷۲/۷۳ میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری بیشتر از پتاسیم برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین پتاسیم برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر دارای همزیستی میکوریزایی بود (۹۵/۱۹ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری کمتر از میزان یون پتاسیم برگ در دانهالهای بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی و همچنین بادام تلخ و بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی بود (به ترتیب ۹۰/۷۷، ۱۵/۶۸، ۲۸/۷۷ و ۷۲/۷۳ میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی با میزان این شاخص در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.
۳-۹-۱-۴ نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ
بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۳۰-۴- الف) نشان داد بیشترین میزان این نسبت مربوط به تیمارهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (۴۶/۰ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در تیمارهای دارای همزیستی میکوریزایی بود (۳۶/۰ برابر).
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۳۰-۴- ب) نشان داد بیشترین مقدار نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر بود (۹۳/۰ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از میزان نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین نسبت پتاسیم ریشه به برگ نیز در بادام تلخ وجود داشت (۲۱/۰ برابر) که تفاوت معنیداری با نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در زردآلو هلندر نداشت (۲۵/۰ برابر) ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار یون نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ (جدول ۱۸-۴) نشان داد بیشترین نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ مربوط به تیمارهای زردآلو هلندر بدون میکوریزا بود (۹۶/۰ برابر) که تفاوت معنیداری با مقدار نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در زردآلو هلندر دارای همزیستی میکوریزایی نداشت (۹۱/۰ برابر) ولی به طور معنیداری بیشتر از نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ مربوط به دانهال بادام تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (۱۴/۰ برابر) که با این نسبت در زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی تفاوت معنیداری نداشت (به ترتیب ۱۷/۰ و ۲۳/۰ برابر) ولی به طور معنیداری کمتر از این نسبت در سایر تیمارها بود.
نمودار ۲۸-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر یون پتاسیم ریشه دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۲۹-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر یون پتاسیم در برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
نمودار ۳۰-۴ اثر میکوریزا (الف) و ژنوتیپ (ب) بر نسبت پتاسیم ریشه به برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال ۵./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
جدول ۱۸-۴ برهمکنش اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر یون پتاسیم در دانهال بادام
(میلی گرم در گرم وزن خشک)
پتاسیم ریشه به برگ
پتاسیم برگ
پتاسیم ریشه
ژنوتیپ
قارچ میکوریزا
۲۸/۰ cd
۹۰/۷۷ a
۵۱/۲۱ bc
بادام تلخ
شاهد
(بدون میکوریزا)
۳۷/۰ bc
۱۵/۶۸ b
۸۸/۲۴ ab
بادام شیرین
۴۴/۰ c
۲۳/۲۴ c
۴۸/۱۰ d
زردآلو تلخ
۲۷/۰ cd
۳۵/۲۱ c
۸۰/۵ e
زردآلو بهبهان
۹۶/۰ a
۹۵/۲۰ c
۹۵/۱۹ c
زردآلو هلندر
۱۴/۰ e
۲۸/۷۷ a
۱۵/۱۱ d
بادام تلخ
همزیستی میکوریزا
۳۶/۰ bc
۷۲/۷۳ ab
۳۰/۲۶ a
بادام شیرین
۱۷/۰ de
۸۳/۲۷ c
۸۰/۴ e
زردآلو تلخ
۲۳/۰ de
۱۳/۲۸ c
۳۸/۶ e
زردآلو بهبهان
۹۱/۰ a
۹۵/۱۹ c
۱۵/۱۸ c
زردآلو هلندر
*در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح ۵% آزمون دانکن تفاوت معنیداری ندارند.
۱۰-۱-۴ یون سدیم
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر یون سدیم در دانهالهای بادام و زردآلو (جدول ۱۹-۴) نشان داد اثر میکوریزا بر میزان یون سدیم ریشه معنیدار نبود ولی بر میزان یون سدیم برگ در سطح احتمال یک درصد و بر نسبت سدیم ریشه به برگ در دانهالهای بادام و زردآلو در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود. اثر ژنوتیپ بر یون سدیم ریشه، سدیم برگ و نسبت سدیم ریشه به برگ در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. همچنین برهمکنش اثر میکوریزا و ژنوتیپ بر مقدار یون سدیم ریشه، سدیم برگ و بر نسبت سدیم ریشه به برگ در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود.
جدول ۱۹-۴ تجزیه واریانس اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر یون سدیم در دانهال بادام و زردآلو
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات
سدیم ریشه
سدیم برگ
سدیم ریشه به برگ
میکوریزا
۱
ns 01/6
** ۴۰/۵۰
* ۰۴/۰
ژنوتیپ
۴
** ۶۲/۵۸
** ۰۱/۱۱۴
** ۳۸/۰
میکوریزا × ژنوتیپ
۴
** ۴۳/۹
** ۵۹/۱۹
** ۰۸/۰
خطای آزمایش
۳۰
۱۸/۲
۶۹/۱
۰۱/۰
ضریب تغییرات (درصد)
_
۸۰/۷
۱۶/۷
۷۰/۹
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال ۱% و * معنی‌دار در سطج احتمال ۵%
۱-۱۰-۱-۴ یون سدیم ریشه
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر سدیم ریشه در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۳۱-۴) نشان داد بیشترین مقدار یون سدیم ریشه مربوط به دانهال بادام شیرین بود (۵۲/۲۲ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از میزان سدیم ریشه در سایر ژنوتیپها بود. کمترین سدیم ریشه نیز در زردآلو تلخ وجود داشت (۸۵/۱۵ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری کمتر از مقدار یون سدیم ریشه در سایر تیمارهای بادام تلخ، زردآلو بهبهان، زردآلو هلندر و بادام شیرین بود (به ترتیب ۹۴/۱۷، ۴۹/۱۷، ۸۹/۲۰ میلیگرم در گرم وزن خشک).
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر سدیم ریشه (جدول ۲۰-۴) نشان داد بیشترین سدیم ریشه مربوط به تیمار بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزیی بود (۵۰/۲۴ میلی
گرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از سدیم ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین سدیم ریشه مربوط به دانهال زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (۳۳/۱۵ میلیگرم در گرم وزن خشک) که با میزان یون سدیم ریشه در تیمارهای زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزایی و بادام تلخ و زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب ۳۵/۱۶، ۲۷/۱۷، ۲۷/۱۷ و ۷۰/۱۷ میلیگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
۲-۱۰-۱-۴ یون سدیم برگ
بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر میزان یون سدیم برگ در دانهال های بادام و زردآلو (جدول ۲۰-۴) نشان داد بیشترین سدیم برگ در تیمارهای دارای همزیستی میکوریزایی وجود داشت (۱/۱۹ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از سدیم برگ در تیمارهای بدون میکوریزا بود (۱/۱۷ میلیگرم در گرم وزن خشک).
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر سدیم برگ در دانهال های بادام و زردآلو (نمودار ۳۲-۴- ب) نشان داد بیشترین میزان یون سدیم برگ مربوط به دانهال بادام تلخ بود (۹۶/۲۳ میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از میزان سدیم برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین سدیم برگ نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (۳۲/۱۵ میلیگرم در گرم وزن خشک) که تفاوت معنیداری با سدیم برگ در زردآلو هلندر و زردآلو تلخ نداشت (به ترتیب ۴۱/۱۵ و ۱۵/۱۶ میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار یون سدیم برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر سدیم برگ (جدول ۲۰-۴) نشان داد بیشترین سدیم برگ مربوط به تیمار بادام تلخ دارای همزیستی میکوریزایی (۴۵/۲۷ میلیگرم در گرم وزن خشک) بود که به طور معنیداری بیشتر از سدیم برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین میزان یون سدیم برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر بدون همزیستی میکوریزایی بود (۹۵/۱۳ میلیگرم در گرم وزن خشک) که با میزان یون سدیم برگ در تیمارهای زردآلو تلخ بدون همزیستی میکوریزایی و زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب ۱۰/۱۵ و ۵۷/۱۴ میلیگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
۳-۱۰-۱-۴ نسبت یون سدیم ریشه به برگ
بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر نسبت یون سدیم ریشه به برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۳۳-۴- الف) نشان داد بیشترین میزان این نسبت در تیمار بدون همزیستی میکوریزایی بود (۱۱/۱ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از نسبت یون سدیم ریشه به برگ در تیمارهای دارای همزیستی میکوریزایی بود (۰۵/۱ برابر).
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر نسبت یون سدیم ریشه به برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار ۳۳-۴- ب) نشان داد بیشترین نسبت یون سدیم ریشه به برگ در دانهال زردآلو هلندر بود (۳۶/۱ برابر) که به طور معنیداری بیشتر از میزان نسبت یون سدیم ریشه به برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین نسبت سدیم ریشه به برگ نیز در بادام تلخ وجود داشت (۷۷/۰ برابر) که به طور معنیداری کمتر از نسبت یون سدیم ریشه به برگ در بادام شیرین، زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بود (به ترتیب ۱۳/۱، ۹۹/۰، ۱۵/۱ برابر).
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ (جدول ۲۰-۴) نشان داد بیشترین نسبت یون سدیم ریشه به برگ درتیمار زردآلو هلندر بدون همزیستی میکوریزایی بود (۴۳/۱ برابر) که تفاوت معنیداری با مقدار نسبت یون سدیم ریشه به برگ در زردآلو هلندر دارای همزیستی

دیدگاهتان را بنویسید